ترجمه المراجعات : گفت و شنودهای مذهبی حق جو و حق شناس صفحه 356

«جابر بن یزید جعفی» هرگاه از «امام باقر علیه السلام» حدیثی نقل می کرد، می گفت: این حدیث را «وصیّ اوصیاء» برایم فرمود (حَدَّثَنی وَصِیُّ الاَوصِیاءِ).(1)

«امّ الخیر دختر حریش بارقی»- در آن خطبه و سخنرانی پر طنینش که در «میدان صفّین» کوفیان را به نبرد با «معاویه» تشویق می کرد،- از جمله سخنانش این بود:

«هَلُمُّوا- رَحِمَکُمُ اللهُ- اِلی الاِمامِ العادِل الوَصِیِّ الوفِیِّ وَالصِّدّیقِ الاَکبَر...»

(خدای شما را رحمت کند! به سوی «امام عادل»، «وصیّ وفادار» و «صدّیق اکبر» بشتابید!).(2)

... این قسمتی

بود از آنچه گذشتگان در خطبه ها و احادیث خود درباره «وصایت» گفته اند.

کسی که در شرح حال گذشتگان تتبّع کند، متوجّه می شود که «وصیّ» را فقط به «امیرمؤمنان علی علیه السلام» می گفته اند، درست همچون اسمی که برای شخص معیّنی قرار داده است. حتّی مؤلّف کتاب «تاج العروس» (کتاب لغت معروف به زبان عربی) در مادّه

*****

1- رجوع کنید به میزان الاعتدال (ذهبی) ج1 ص383.

2- رجوع کنید به بلاغات النساء (ابن ابی طیفور) ص37-38 ط نجف.