ترجمه المراجعات : گفت و شنودهای مذهبی حق جو و حق شناس صفحه 92

2- علّت اینکه مسلم و بخاری از آن اِعراض کرده اند

کتاب خود «الجمعُ بینَ رجال الصحیحین» آورده است. بنابراین، راهی جز قول به «صحّت» این حدیث وجود ندارد. علاوه، این حدیث طرق دیگری نیز دارد که یکدیگر را تأیید می کنند.

2- امّا اینها مسلم و بخاری و امثال اینها حدیث را نقل نکرده اند، به این خاطر است که دیده اند با عقیده شان در «خلافت» مخالفت دارد، و همین مطلب موجب اعراض آنها از بسیاری از «نُصُوص» شده است؛ ترسیده اند اگر نقل کنند اسلحه ای برای «شیعه» باشد؛ لذا، دانسته آنها را «کتمان» کرده اند. بسیاری از بزرگان اهل تسنّن- که خدا از آنها در گذرد!- همین طریق را پیموده اند، و تمام احادیثی که از این قبیل بوده «کتمان» کرده اند. آنها در «کتمان حدیث» مذهب معروفی دارند که حافظ «ابن حجر» در کتاب «فتح الباری» از آنها

نقل نموده و «بخاری» برای این معنی، بابی را در اواخر کتاب علم از جرء اوّل صحیح خود گشوده، و گفته است: «بابُ من خصَّ بالعلم قوماً دونَ قوم».

3- کسی که آنها را بشناسد، اِعراض آنان را بعید نمی داند.

3- کسی که از روش بخاری در برابر «امیر مؤمنان علیه السلام» و سائر «اهل بیت علیه السلام» آگاه شود و بداند که قلم وی در برابر زیبائیهای نصوص آنان کند، و مدادش از بیان خصائص و امتیازات آنان خشک می شود، اعراض وی و امثال او از ذکر این حدیث را هیچ غریب نمی شمارد.