اصول عقاید از دیدگاه اهل بیت علیهم السلام صفحه 115

1- 339. نهج البلاغه، خطبه 1.

2- 340. همان، خطبه 179.

3- 341. نهج البلاغه، خطبه 186.

4- 342. مفاتیح الجنان، دعای جوشن کبیر.

5- 343. همان.

اثبات می کند: «یا مَنِ اسْتَسْلَمَ کُلُّ شَی ءٍ لِقُدْرَتِهِ»، «یا مَنْ بَلَغَتْ إِلَی کُلِّ شَی ءٍ قُدْرَتُهُ»،(1) «وَ بِقُوَّتِکَ الَّتِی قَهَرْتَ بِهَا کُلَّ شَی ءٍ».(2)

3 - حیات الهی

حیات الهی

حیات در اصطلاح دارای کاربردهای مختلف است:

1 - به معنای وجود و هستی در مقابل عدم و نیستی؛

2 - به معنای ترتّب آثار مطلوب هرچیز بر آن؛

3 - به معنای خصوصیتی در موجود که منشأ انجام کارهای آگاهانه است.

علامه طباطبایی رحمه الله می فرماید: «حیات یک نحو وجود است که علم و قدرت از او به دست می آید».(3)

آراء مختلف در مورد کیفیت حیات الهی

1 - رأی اشاعره:

حیات، صفتی ثبوتی و خارج از ذات الهی است که به اعتبار آن، خداوند به علم و قدرت متّصف می شود.

2 - معنای سلبی:

برخی معنای حیات الهی را به محال نبودن اعمال قدرت و علم برگردانده اند.

3 - نظریه عینیت:

حیات از جمله صفات ثبوتی ذاتی است که با ذات الهی عینیت داشته و منشأ صفت علم و قدرت است (قول حق).

حیات الهی از دیدگاه روایات

1 - حیات، صفت ذاتی خداوند

امام علی علیه السلام فرمود: «فَلَسْنَا نَعْلَمُ کُنْهَ عَظَمَتِکَ إِلاَّ أَنَّا نَعْلَمُ أَنَّکَ حَی قَیومُ لا تَأْخُذُکَ سِنَهٌ وَ لا نَوْمٌ»؛(4) «و لذا ما نمی توانیم به کنه عظمت تو علم پیدا کنیم امّا این قدر می دانیم که تو زنده هستی و پابرجایی و چرت و خواب تو را فرا نمی گیرد.»