اصول عقاید از دیدگاه اهل بیت علیهم السلام صفحه 123

1- 374. توحید صدوق، ص 337، باب المشیه و الاراده، ح 5.

2- 375. کافی، ج 1، ص 110، ح 4.

3- 376. کافی، ج 1، ص 109، ح 2.

پس اگر خواست طبق خواسته او می شود، و علم خداوند مقدم بر مشیت اوست.»

و ) یکی بودن اراده با مشیت

امام رضاعلیه السلام می فرماید: «وَ اعْلَمْ أَنَّ الْإِبْدَاعَ وَ الْمَشِیهَ وَ الْإِرَادَهَ مَعْنَاهَا وَاحِدٌ وَ أَسْمَاؤُهَا ثَلاثَهٌ»؛(1) «بدان که آفرینش و مشیت و اراده به یک معناست، فقط اسم آن ها سه تا است.»

ز) عمومیت مشیت الهی

امام صادق علیه السلام می فرماید: «الْخَیرُ وَ الشَّرُّ حُلْوُهُ وَ مُرُّهُ وَ صَغِیرُهُ وَ کَثِیرُهُ مِنَ اللَّهِ»؛(2) «خوبی و بدی، شیرین و تلخ آن، کوچک و زیاد آن از آنِ خداست.»

و نیز فرمود: «قَالَ اللَّهُ تَعَالَی - عزّوجلّ - : أَنَا اللَّهُ لا إِلَهَ إِلاَّ أَنَا خَالِقُ الْخَیرِ وَ الشَّرِّ فَطُوبَی لِمَنْ أَجْرَیتُ عَلَی یدَیهِ الْخَیرَ وَ وَیلٌ لِمَنْ أَجْرَیتُ عَلَی یدَیهِ الشَّرَّ وَ وَیلٌ لِمَنْ یقُولُ کَیفَ ذَا وَ کَیفَ هَذَا»؛(3) «خداوند عزّوجلّ فرمود: من خدایی هستم که خدایی غیر از من نیست آفریننده خیر و شر هستم، پس خوشا به حال کسی که من به دست او خیر جاری کنم و وای بر کسی که به دست او شر جاری نمایم و وای بر کسی که بگوید چگونه است آن و چگونه است این [در مقام اعتراض .»

7 - کلام الهی

کلام الهی

در رابطه با کلام الهی چند رأی و نظر وجود دارد:

1 - رأی اهل حدیث و حنابله:

کلام خدا از سنخ حروف و اصوات و از صفات ذات و قدیم است.

2 - رأی معتزله و امامیه:

کلام خداوند لفظی و حادث بوده و اسناد تکلم به او استناد صدوری است، نه عروضی به معنای ایجاد کننده کلام.(4)

3 - رأی اشاعره و ماتریدیه: