بشارت های معصومین علیهم السلام یا مجموعه ای از درهای امید صفحه 101

اولاد و هیچ چیز دیگری جز رحمت واسعه الهی و شفاعت اولیای خدا برای او سودی ندارد.

از این رو لازم است که انسان همیشه در فکر عاقبت کار خود باشد و ببیند چه کرده و چه شده و چه خواهد شد؟ و اگر الآن مأمور الهی برای قبض روح او بیاید آماده این سفر بسیار خطرناک هست یا نیست؟ مدیون خدا و بندگان او هست یا نیست؟ آیا وسیله ای برای استحقاق رحمت الهی و شفاعت اولیای خدا فراهم کرده است یا خیر؟ علامه نوری در مستدرک الوسائل ج 2/465 از براءبن عازب نقل نموده که گوید: روزی در خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله بودیم آن حضرت جماعتی را مشاهده نمود که برای حفر قبری اجتماع نموده بودند پس رسول خدا صلی الله علیه و آله با اصحاب خود با شتاب نزد آن قبر دوید و من نزدیک رفتم تا به بینم چه می کند پس دیدم روی خاک قبر نشست و اشگ او جاری شد و روی مبارک خود را بما نمود و فرمود: ای برادران من خود را برای چنین جایی آماده کنید.

و در کتاب غررالحکم سخن 3367 از امیرالمؤمنین علیه السلام نقل شده که فرمود: «اعقل الناس انظرهم فی العواقب» یعنی عاقلترین مردم کسانی هستند که بیش از همه چیز به یاد عاقبت (امور) خود می باشند.

اللّهم بک و منک والیک و لاحول و لاقوه الاّ بقدرتک و لانجاه لنا من مهالک الدنیا و عقوبات الآخره الاّ به فضلک و رحمتک و عفوک و عصمتک لک الحمد علی ما خلقتنا و هدیتنا و عافیتنا اللّهم فکما ابتدئتنا برحمتک و نعمتک و هدیتنا و وفّقتنا بلطفک و کرمک فاتمم نعمتک علینا و اختم عاقبه امرنا بالخیر بفضلک وسعه رحمتک و بجاه محمّد و آله صلواتک علیهم اجمعین انّک انت ارحم الراحمین.

پاداش عاقبت اندیشی

چه خوب است انسان با خواندن قرآن و سخنان اولیای خدا خود را از خطر غفلت و غافلگیر شدن دور کند و بنگرد که خداوند می فرماید: «المال و البنون زینه الحیاه الدنیا و الباقیات الصالحات خیرللذین اتقّوا» و یا می فرماید: «یا ایّها الذین آمنوا لا تلهکم اموالکم ولا اولادکم عن ذکر اللّه و من یفعل ذلک فاولئک هم