کتابخانه بالقرآن

بشارت های معصومین علیهم السلام یا مجموعه ای از درهای امید صفحه 106

صفحه 106

صحیح عاجز خواهی بود و به تو بشارت عذاب داده خواهد شد و ملائکه عذاب با آب جوشان دوزخ و وعده عذاب آخرت به استقبال تو می آیند...»

مؤلف گوید: سخنان آن بزرگوار طولانی است و ما به جهت رعایت اختصار از ذکر بقیه آن صرف نظر می کنیم. طالبین می توانند به کتاب امالی مراجعه فرمایند.

تقوا و بشارت های بهشتی

(1)مرحوم محدث و مفسّر علی بن ابراهیم قمی، در تفسیر خود، از امام صادق علیه السلام نقل نموده که فرمود: «علی علیه السلام از رسول خدا صلی الله علیه و آله در باره آیه «و یوم نحشر المتّقین الی الرحمان وفدا» سؤال نمود و رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «وفد» جز جمعیت سواره را نمی گویند و آنان مردانی هستند که در دنیا از مخالفت خداوند در هراس بوده اند، از این رو خداوند آنان را دوست می داشته و مخصوص به رحمت خود قرار داده و از اعمال آنان راضی و خشنود شده و آنان را متقین نامیده است.

سپس فرمود: یا علی! سوگند به خدایی که دانه را شکافته و انسان را آفریده، آنان با صورت های سفید و نورانی همانند سفیدی برف از قبرهای خود خارج می شوند و لباس های سفیدی همانند شیر برآنان پوشیده شده و کفش های آنان از طلا و بندهای آن از لؤلؤ نورانی می باشد.»

(2)علی بن ابراهیم قمی گوید: در سخن دیگری امام صادق علیه السلام فرمود: «ملائکه

1- (1)المؤمن المتقیّ و البشاره له بالجنّه فی تفسیر علیّ بن ابراهیم عن الصّادق علیه السلام قال: سأل علیّ علیه السلام رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله عن تفسیر قوله «یوم نحشرالمتّقین» الآیه (مریم: 85) قال: یا علیّ انّ الوفدلایکونون الاّ رکبانا، أولئک رجال اتّقوا اللّه فأحبّهم اللّه و اختصّهم و رضی أعمالهم فسمّاهم اللّه المتّقین. ثمّ قال: یا علیّ أما والذی فلق الحبّه و برء النسمه انّهم لیخرجون من قبورهم و بیاض وجوههم کبیاض الثلج؛ علیهم ثیاب بیاضها کبیاض اللبن؛ علیهم نعال الذهب شراکها من لؤلؤ یتلألأ (تسلیه الفؤاد ص 157) و فی حدیث آخر قال: انّ الملائکه لتستقبلنّهم بنوق من العزّه علیها رحائل الذهب مکلّله بالدّر و الیاقوت و جلاّلها الاستبرق و السندس و خطامها جذل الارجوان و زمامها من زبرجد، فتطیربهم الی المجلس، مع کلّ رجل منهم ألف ملک من قدّامه و عن یمینه و عن شماله، یزفّونهم زفّا حتّی ینتهوا بهم الی باب الجنّه الاعظم، و علی باب الجنه شجره الورقه منها تستظلّ تحتها مائه ألف من النّاس، و عن یمین الشجره عین مطهّره مزکیّه؛قال: فیسقون منها شربه فیطهّر اللّه قلوبهم من الحسد و یسقط من ابشارهم الشعر، و ذلک قوله: «و سقاهم ربّهم شرابا طهورا» (الانسان: (2)21) من تلک العین المطهرّه، ثمّ یرجعون الی عین اخری عن یسار الشجره فیغتسلون منها و هی عین الحیاه فلایموتون ابدا، قال: ثمّ یوقف بهم قدّام العرش و قد سلموا من الافات و الاسقام و الحرّ و البرد أبدا. قال: فیقول الجبّار للملائکه الذین معهم: أحشروا اولیائی الی الجنّه فلاتوقفوهم مع الخلائق فقدسبق رضای عنهم و وجبت رحمتی لهم، فکیف اریدان اوقفهم مع اصحاب الحسنات و السیئات.