کتابخانه بالقرآن

بشارت های معصومین علیهم السلام یا مجموعه ای از درهای امید صفحه 132

صفحه 132

چیزی به او بدهد و رسول خدا صلی الله علیه و آله از او نمی پذیرد و چون از رسول خدا صلی الله علیه و آله جدا شد به ما گفت: آیا سخن مرا می پذیرید؟ به خدا سوگند، این جوان پیامبر آخرالزمان است. به خدا قسم، در همین نزدیکی مردم رابه شهادت به «لااله الاّاللّه» دعوت خواهد نمود و هنگامی که شما دعوت او را شنیدید باید از او پیروی کنید.

سپس گفت: آیا برای عموی او ابوطالب فرزندی به نام علی به دنیا آمده است؟ گفتیم: خیر. ابوالمویهب راهب گفت: او یا به دنیا آمده و یا در این سال به دنیا خواهد آمد و او کسی است که به این پیامبر ایمان می آورد و ما او را خوب می شناسیم که جانشین این پیامبر است؛ هم چنانکه صفات این پیامبر را می شناسیم و نزد ما موجود است.

(1)سپس گفت: وصی این پیامبر (علی علیه السلام ) سیّد عرب و مردی الهی است. حق شمشیر را ادا خواهد نمود نام او در ملأ اعلی علیّ است و مقام او در روز قیامت بعد از پیامبران از همه بالاتر است و ملائکه آسمانها او را مرد شجاع و نورانی و رستگار [و سعادت بخش] می نامند او در مبارزه و جنگ به هر سو حرکت کند پیروز و رستگار است. به خدا سوگند، او بین ملائکه آسمان ها که یاران اویند از خورشید وسط روز آشکارتر است.

بشارت های کتب آسمانی نسبت به پیامبراسلام صلی الله علیه و آله

(2)علاّمه مجلسی در کتاب بحار، از کتاب خرایج نقل نموده که او فصلی در

1- (1)تسمعان منّی؟ هذا و اللّه نبیّ آخرالزمان، و اللّه سیخرج إلی قریب یدعوالنّاس إلی شهاده أن لاإله إلاّ اللّه فاذا رأیتم ذلک فاتّبعوه، ثمّ قال: هل ولد لعمّه أبی طالب ولد یقال له: علیّ؟ فقلنا: لا، فقال: إمّا أن یکون قد ولد، أویولد فی سنته، هو أوّل من یؤمن به، نعرفه، و إنّا لنجدصفته عندنا بالوصیّه کما نجد صفه محمّد بالنّبوّه، و إنّه سیّد العرب و ربّانیّها و ذوقرنیها، یعطی السیّف حقّه، اسمه فی الملأ الأعلی علیّ، و هو أعلی الخلائق یوم القیامه بعد الأنبیاء ذکرا، و تسمیّه الملائکه البطل الأزهر المفلح لایتوجّه إلی وجه إلاّ أفلح و ظفر، و اللّه هو اعرف بین اصحابه فی السماء من الشمس الطالعه. (کمال الدّین ص 111، البحار ج 15/202)
2- (2)بشارات الکتب المتقدّمه بنبوّه نبیّنا صلی الله علیه و آله البحار عن الحرائج: فصل و نذکرهاهنا شیئا ممّا فی الکتب المتقدّمه من ذکر نبیّنا، و کیف بشّرت الأنبیاء قبله بألفاظهم، منها ألفاظ التوراه فی هذا الباب فی السفر الأول منه: إنّ الملک نزل علی إبراهیم فقال له: إنّه یولد فی هذاالعالم لک غلام اسمه إسحاق فقال إبراهیم: لیت إسماعیل یعیش بین أیدیک یخدمنّک، فقال اللّه لإبراهیم: لک ذلک، قد استجیب فی إسماعیل و إنّی اُبرّکه و آمنه (ائتمنه خ ل) و اُعظّمه بمااستجبت فیه، و تفسیر هذا الحرف محمّد، و یلداثنی عشر عظیما، و اُصیّره لأمّه کثیره. (البحار ج 15/207)