بشارت های معصومین علیهم السلام یا مجموعه ای از درهای امید صفحه 135

افزودم. تو، ای آدم، نخستین پیامبران و رسولان هستی و فرزند تو محمّد صلی الله علیه و آله خاتم پیامبران و مرسلین است او نخستین کسی است که در قیامت سر از خاک بیرون می آورد و نخستین کسی است که لباس بر اندام او پوشانده می شود و به موقف قیامت حاضر می گردد او نخستین شافع و مشفع و نخستین کسی است که درهای بهشت را می کوبد و به روی او باز می گردد و وارد بهشت می شود. ای آدم، من تو را با نام او کنیه دادم؛ پس تو «ابومحمّد» هستی.»

پس آدم گفت: «ستایش خدای را که بعضی از ذریّه من را از فضل خود به چنین فضایلی رسانده که پیش از من به بهشت وارد خواهد شد و من به او حسد نمی ورزم.»

سیّدبن طاووس سپس می گوید: من دیدم که در سوره هفدم زبور نوشته شده بود: «ای داود، به آنچه می گویم گوش کن و سلیمان را امر کن که بعد از تو از طرف من بگوید: من محمّد و امت او را وارث زمین قرار خواهم داد و آنان برخلاف شمایند [در عبادت] و نمازشان با طنبور و تقدیسشان با وسایل تار نیست، پس بر تقدیس خود بیفزا و چون با مزمار تقدیس من کنید در هر ساعت فراوان گریه کنید و (بدان) در آن ساعتی که به یاد من نیستی عمر خود را نابود کرده ای.»

ماجرای امیرالمؤمنین علیه السلام و راهب نصرانی

(1)علاّمه مجلسی در کتاب بحار، از کتاب روضه و فضایل، از سلیم بن قیس نقل نموده که گوید: در رکاب امیرالمؤمنین علیه السلام از جنگ صفین باز می گشتیم که لشکر آن حضرت نزد دیر راهب نصرانی نزول نمودند پس پیرمرد زیبا و ظاهرالصلاحی