بشارت های معصومین علیهم السلام یا مجموعه ای از درهای امید صفحه 146

سعادتست زمانی که به زودی بیاید به سوی جهان. (28) مرا تصدیق کنید که دیدم او را و تقدیم کردم برای او احترام را چنان که دیده است او را هر پیغمبری؛ (29) زیرا که خدای عطا می کند به ایشان روح او را به نوبت، و چون او را دیدم از تسلی پر شده، گفتم: ای محمّد صلی الله علیه و آله خدا با تو باد و مرا لایق آن نمایاد که دوال نعل تو را باز کنم؛ زیرا هرگاه به این برسم خواهم شد پیغمبر بزرگ و قدوس خدای (32) و چون یسوع این بفرمود شکر خدا نمود.» [بشارات عهدین، ص 42]

تصریح به نام رسول خدا صلی الله علیه و آله در انجیل

در فصل 163 انجیل برنابا، از آیه 1 تا 11، پیامبر اسلام به درختی تعبیر شده که بر جهانیان سایه رحمت گسترده و آنان را از حرارت سوزان آفتاب نگاه داشته است چنانکه می فرماید:

«(1) و یسوع با شاگردان خود به سوی صحرا پشت اردن روانه شد (2) پس همین که نماز ظهر تمام شد به پهلوی درخت خرمایی نشست و شاگردانش زیر سایه آن نخل نشستند. (3) آن وقت یسوع فرمود: ای برادران! همانا که قضا و قدر رازیست بزرگ حتی این که به شما می گویم که راستی آن را نمی داند آشکارا به جز یک نفر و بس (4) و او آن کسی است که به سوی او امت ها نگران می باشند؛ آن کسی که اسرار خدا بر او آشکار می شود آشکارشدنی، پس خوشا به حال کسانی که گوش به سخن او می دهند وقتی که بیاید به جهان؛ (5) زیرا که خدا بر ایشان سایه خواهد افکند چنان که این درخت خرما ما را سایه افکنده. (6) آری، چنانچه این درخت از حرارت سوزان آفتاب ما را نگاه می دارد، همچنین رحمت خدا نگاه می دارد ایمان آورندگان به آن اسم را از شیطان. (7) شاگردان در جواب گفتند: ای معلم! کدام کس خواهد بود آن مردی که از او سخن می رانی که به جهان خواهد آمد(8)؟ یسوع به شگفتی دل در جواب فرمود: همانا او محمّد( صلی الله علیه و آله ) پیغمبر خدا است. و وقتی که او به جهان بیاید چنانچه باران زمین را قابل می کند که بار بدهد بعد از آن که مدت مدیدی باران منقطع شده باشد (10) همچنین او وسیله اعمال صالحه میان مردم خواهد شد به رحمت بسیاری که آن را می آورد. (11) پس او ابر سفیدیست پر از رحمت خدا و