بشارت های معصومین علیهم السلام یا مجموعه ای از درهای امید صفحه 147

رحمتی است که آن را خدا بر مؤمنان نثار می کند نرم نرم مثال باران.» (بشارات، ص 43)

آرزوی درک پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله

این جمله که سومین فراز از وحی گذشته کودک است اشاره به این است که پیامبر اسلام فرمانروای قلوب پاکان و پیامبران می باشد و دیدار و لقائش مورد آرزوی آنان و بالجمله محبوب کلّ است.

و از جمله پیامبرانی که آن حضرت را به عنوان محبوب منحصر خود معرفی کرده و او را با بهترین وجه ستوده، حضرت سلیمان بن داوود علیه السلام است که در کتاب آسمانی خود (سرود سلیمان) فصل 5، از آیه 10 الی 15، پیامبر بزرگوار اسلام را توصیف و در آیه 16 به نام وی تصریح کرده، می فرماید:

«(10) محبوب من رویش سفید و سرخ فام و در میان ده هزار بیدق دار است، (11) سر او مثل زر خالص و طرّه های آویزانش مثل زاغ سیاه فام است، (12) چشمانش مثل چشمان کبوتری که نزد آب جاری بوده که در شیر شستشو یافته به ردیف می نشیند، (13) گونه هایش مثل چمن های ادویه جات طبله عطارانست، لبهایش مثل سوسن ها که مرّ صافی می چکاند، (14) دست هایش مثل انگشترین زرین نصف کرده شده به سنگهای ترشیش، و اندامش مثل عاج صیقلی مرصّع به یاقوت کبود، (15) ساقهایش مثل ستون های مرمر برپا نموده و بر پایه های زرین، و سیمایش مثل لبنان و برگزیده مثل درختان سرو آزاد.»

در آیه 16 موافق اصل عبری فرماید:

«حِکُّو ممتقیم وِ کوُلو محمَّدیم زِه دودی وزه رِعی بنت یِرشُالام.»

یعنی: دهانش شیرین است و تمامش محمّد است، این محبوب منست، و این یار منست، ای دختران اورشلیم!

مقصود از شرینی دهان، حلاوت زبان و فصاحت و بلاغت بیان شیوای آن حضرت است که بزرگ ترین فصحا و سخنوران بلیغ عرب را به زانو درآورده بود، و بهترین نمونه آن قرآن مجید است که اضافه بر تمام مراحل اعجاز، از نظر سبک