بشارت های معصومین علیهم السلام یا مجموعه ای از درهای امید صفحه 155

قید عمل به آن آزاد گردند!

سخن حضرت مسیح علیه السلام در بطلان صلیب

پیامبر بزرگوار اسلام [چنانکه در ص 206، فصل 112 از آیه 13 تا 17 انجیل برنابا مذکور است] این تهمت ناروا و نسبت زشت را از آن حضرت بدور داشته و مقام قدّوسی آن بزرگمرد آسمانی را از عیب آن گونه مرگ مبرّا داشته است، چنانکه می فرماید:

«(13) پس بدان ای برنابا که برای این واجبست بر من نگهداری و زود باشد که یکی از شاگردان مرا بسی پارچه از نقدینه بفروشد (14) و بنابراین من یقین دارم که آن که مرا می فروشد به نام من کشته خواهد شد، (15) زیرا که خدا مرا از زمین باند و منظر آن خائن را تغییر می دهد تا گمان کند او را هر کس منم (16) و با این وجود وقتی که او به بدترین مرگی بمیرد من خواهم ماند در آن ننگ مدت مدیدی در جهان (17) ولیکن هنگامی که بیاید محمّد صلی الله علیه و آله پیغمبر خدا این عیب از من برداسته می شود. و این را خدا خواهد کرد زیرا که من اعتراف نمودم به حقیقت مسیّا (مسیا- در اصطلاح انجیل برنابا پیامبراسلام است.) که این جزا را به من عطا خواهد فرمود، ینعی که من شناخته شوم که من زنده ام و من خالیم از عیب آن گونه مرگ (صلیب درنزد رومیان بدترین مرگ ها و قبیح ترین موت ها بوده است [قاموس مقدس]).»

تهمت زدایی پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله نسبت به حضرت مسیح علیه السلام

در ص 349 فصل 220 آیه19 و 20 انجیل برنابا نیز می فرماید: «(19) پس چونکه مردم مرا خدا و پسر خدا خواندند با این که من درجهان بیزار بودم، خدا خواست که مردم مرا استهزاء کنند به مرگ یهودا در این جهان، در حالی که معتقد باشند به این که من همانم که بردار مرده تا شیاطین به من استهزاء نکنند در روز جزاء (20) و این باقی خواهد ماند تا بیاید محمّد صلی الله علیه و آله پیغمبر خدا، آن که چون بیاید این فریب را کشف خواهد کرد برای کسانی که به شریعت خدا ایمان دارند.»