بشارت های معصومین علیهم السلام یا مجموعه ای از درهای امید صفحه 159

باید از عیسویان پرسید: چگونه خدای پسر (عیسی) که به زعم شما جوهر و ذاتش با خدای پدر برابر است، گاهی به خدای پدر در خلقت کائنات کمک می دهد، و گاهی هم، چنان ناتوان است که بندگان خدای پدر او را به دار می آویزند؟ آیا مقتول و مصلوب همان خدای پدر است، که کائنات پس از وی بدون خدا مانده اند؟ و یا خدای پسر است که در این صورت قسمتی از جوهر ذات خدای پدر شهید ناتوانی و ضعف فرزندش شده است؟ اگر ذات عیسی ذات خداست پس کمک دادن و یا کمک خواستن عیسی از وی و نماز و دعا در برابرش خواندن و مصلوب شدنش چیست؟ و اگر غیر او است، و ذات او غیر ذات خدا و بلکه آفریده و بنده او و فرزند انسانست [چنانکه هشتاد مرتبه در اناجیل اعتراف کرده که من فرزند انسانم] پس این تناقض گویها از چیست؟

قرآن و رفع بدعت تثلیث

قران مقدس [که خود را مهیمن و حافظ کتب آسمانی خوانده است این بدعت زشت را از بنیاد کنده و با صریح لهجه اعتقاد به تثلیث را کفر و زندقه خوانده و می فرماید: «لَقَد کَفَرَ الذینَ قالُوا اِنّ اللّه ثالثُ ثَلاثَهٍ]؛ یعنی کافر شدند آنان که گفتند خدا سومی سه نفر (سه اقنوم) است. (و می فرماید: (ولاتقولوا ثلاثه انتهوا خیرا لهم...) ؛ یعنی نگوئید سه خدا - اقنوم - از این زشتگوئیها در گذرید و به توحید حقیقی گرائید.)

و درباره اعتراف مسیح به بندگی خود، و تکذیب اتهام الوهیت می فرماید: «لَن یستَنکِفَ المَسیحُ اَن یَکونَ عبدا للّه»؛ یعنی حضرت مسیح هرگز از این که بنده و آفریده خدا باشد خودداری نکرد.

و نیز می فرماید: «مَاالمَسیحُ بن مَریَمَ اِلاّ رسُولٌ و اُمّهُ صِدیقَهٌ»؛ یعنی عیسی پسر مریم به جز فرستاده خدا نبود و مادرش بسیار راستگو بوده است.

در انجیل برنابا نیز [اضافه بر آنچه در ذیل عنوان صلیب در باره تبرّی مسیح از اتهام الوهیت گذشت] در فصل 53، آیه 34 - 36، پس از بیان احوال قیامت می فرماید: «(34) و چون یسوع این بفرمود روی خود را طپانچه زد به دستهای