بشارت های معصومین علیهم السلام یا مجموعه ای از درهای امید صفحه 16

قرآن ذکر نموده و می فرماید: (و قالوا مالنا لانری رجالاً کنّا نعدّهم من الأشرار...) و مقصود او جز شما نیستید که شما را این مردم «شرارالنّاس» می پندارند درحالی که، به خدا سوگند، در بهشت متنّعم هستید و آنان در دوزخ در جستجوی شمایند (و شما را نمی یابند). آیا خشنود شدی؟» گفتم: فدای شما شوم، بیش از این مرا خشنود کنید.

(1)امام علیه السلام فرمود: «ای ابوبصیر! هیچ آیه ای در قران نیست که وعده بهشت به مردم بدهد و آنان را به خیرو خوبی یاد کند جز آن که در باره ما و شیعیان ما می باشد و هیچ آیه ای نیست که وعده شر و عذاب داده باشد جز آن که آن آیه در باره دشمنان و مخالفین ما می باشد. آیا خشنود شدی؟» گفتم: فدای شما شوم، بیش از این مرا خشنود کنید.

پس امام علیه السلام فرمود: «ای ابوبصیر! کسی برآیین و ملّت ابراهیم خلیل علیه السلام نمی باشد جز ما و شیعیان ما و سایر مردم از آن بیزار می باشند. آیا خشنود شدی؟»

پس ابوبصیر چنان که در روایت دیگری آمده است گفت: این سخنان مرا بس باشد.

بشارت های امام باقر علیه السلام به شیعیان

(2)مرحوم کلینی در کتاب کافی، با سند خود، از عمروبن ابی المقدام نقل