بشارت های معصومین علیهم السلام یا مجموعه ای از درهای امید صفحه 162

ترجمه: 29 - [عیسی در گهواره به امر خدا به سخن آمد و گفت:] همانا من بنده خدایم که مرا کتاب آسمانی و شرف نبوت عطا فرمود (30) و هرکجا که باشم و در هرجا که بوده ام [در صلب پدران و رَحِمِ مادران و هنگام تولد تا گاهِ مردن] مرا مبارک و پاک و مایه برکت و سربلندی قرارداد، و تازنده ام به نماز و روزه مرا سفارش فرمود (31) و به نیکویی و مهربانی با مادر توصیه نموده و مرا ستمکار و بی مهر و عاطفه قرار نداد [چنانکه اناجیل گوید] (32) و سلامتی و پاکی از هر جهت [جسمی و روحی و نسبی] با من بوده و هست، از هنگامی که تولد یافتم و روزی که از جهان بروم، و زمانی که (قیامت) برای زندگی ابدی باز انگیخته شوم (33) این است عیسی پسر مریم و گفتار حق در باره او همانست که بیان شد، آن حقایقی که در مورد آنها دچار شبهه و تردید بوده اید.

مقصود از آیه 33 این است که عیسای پیامبر که فرستاده خدا بوده برخلاف پندار ناروای شما (اهل کتاب) خدا و پسر خدا نبوده، بلکه بنده خدا و فرستاده او بوده است و نسبت به مادر بی مهر نبود، بلکه معدن رحمت و عطوفت بود، از نظر نسب ناپاک و اولاد زنا نبود بلکه نسلش تا آدم( علیه السلام ) پاک و مطهر بوده است و... و به صریح لهجه و تعبیرات گوناگون کتاب و آئین و پیامبر بزرگوار اسلام راآخرین کتاب (1) و آیین (2) و ختمِ (3) انبیا و رسل الهی معرفی نموده است.

قرآن خاتم کتب آسمانی

قرآن مجید در آیاتی چند، خود را خاتم کتب آسمانی معرفی کرده و نزول کتاب آسمانی را پس از خود ممتنع و ناشدنی خوانده و می فرماید:

«وَ تَمَّتْ کَلِمَهُ رَبِّکَ صِدْقا وَّ عَدْلاً لا مُبْدِّلَ لِکَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ»(انعام15)

ترجمه: ای پیامبر کلمات و آیاتِ پروردگارت که راهنمای راستی و عدالت است [با نزول قرآن] پایان یافت، هیچ قدرت و شخصیتی توانایی و یارای آن ندارد که آیات قران را تبدیل به آیاتی دگر کند، و یا کتابی بیاورد که جایگزین قرآن شود، و خدا شنوا و داناست:

جمله «وَ تَمَّتْ کَلِمَهُ رَبِّکَ صِدْقا وَّ عَدْلاً»، آیات صدق و عدلِ آسمانی را که