بشارت های معصومین علیهم السلام یا مجموعه ای از درهای امید صفحه 43

خالصی نیست جز آن که در آن روز نیاز به (شفاعت و عنایت) محمّد وعلی علیهما السلام خواهد داشت.»

بشارت امیرالمؤمنین علیه السلام به حارث همدانی

(1)در کتاب بشاره المصطفی، با سند متصل، از اصبغ بن نباته نقل شده که گوید: حارث همدانی باعده ای از شیعیان که من نیز بین آنان بودم خدمت امیرالمؤمنین علیه السلام رسیدیم. پس حارث در هنگام ورود با سختی حرکت می کرد و عصای خود را بر زمین می کشید و بیمار بود و چون وارد شد از آن عنایتی که مولا به او داشت روی مبارک به او نمود و فرمود: «چگونه است حال تو ای حارث همدانی؟» حارث عرض کرد: یا امیرالمؤمنین! روزگار به من فشار آورده و نزاعی که بین اصحاب و یاران شما رخ داده براندوه من افزوده است. امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: «در چه چیزی نزاع و خصومت کرده اند؟» حارث گفت: در باره شخصیت شما و آن سه نفری که قبل از شما بوده اند. بعضی از آنان در باره شما گرفتار افراط و تندروی شده و بعضی معتدل و میانه رو هستند (و مقام شما را چنان که رسول خدا صلی الله علیه و آله بیان نموده باور دارند) و گروهی گرفتار تردید و شک شده اند و نمی دانند چه کنند؟

(2)امیرالمؤمنین علیه السلام به او فرمود: «همین اندازه سخن بس باشد، ای برادر