180 پرسش و پاسخ (برگرفته از تفسیر نمونه ) صفحه 129

جوّ زمین این پرتوها فوق العاده زیاد است و کشنده و مرگبار ، اما برای ما ساکنان زمین وجود قشر هوای جوّ مانع از تابش آنها است .

5 مشکل بی وزنی است ، گرچه انسان تدریجاً می تواند به بیوزنی عادت کند ولی برای ما ساکنان روی زمین اگر بی مقدمه به بیرون جو منتقل شویم و حالت بیوزنی دست دهد ، تحمل آن بسیار مشکل یا غیر ممکن است .

6 و سرانجام مشکل زمان ششمین مشکل و از مهمترین موانع است ، چرا که علوم روز می گوید سرعتی بالاتر از سرعت سیر نور نیست و اگر کسی بخواهد در سراسر آسمانها سیر کند باید سرعتی بیش از سرعت سیر نور داشته باشد .

در برابر این سؤالات توجه به چند نکته لازم است:

1 ما می دانیم که با آنهمه مشکلاتی که در سفر فضائی است بالاخره انسان توانسته است با نیروی علم بر آن پیروز گردد ، و غیر از مشکل زمان همه مشکلات حل شده و مشکل زمان هم مربوط به سفر به مناطق دور دست است .

2 بدون شک مسأله معراج ، جنبه عادی نداشته بلکه با استفاده از نیرو و قدرت بی پایان خداوند صورت گرفته است ، و همه معجزات انبیاء همین گونه است ، به عبارت روشنتر معجزه باید عقلا محال نباشد ، و همین اندازه که عقلا امکان پذیر بود بقیه با استمداد از قدرت خداوند حل شدنی است .

هنگامی که بشر با پیشرفت علم توانائی پیدا کند که وسائلی بسازد سریع ، آنچنان سریع که از حوزه جاذبه

زمین بیرون رود ، سفینه هائی بسازد که مسأله اشعه های مرگبار بیرون جوّ را حل کند ، لباسهائی بپوشد که او را در برابر سرما و گرمای فوق العاده حفظ نماید ، با تمرین به بیوزنی عادت نماید ، خلاصه جائی که انسان بتواند با استفاده از نیروی محدودش ، این راه را طی کند آیا استمداد از نیروی نامحدود الهی حل شدنی نیست ؟ !

ما یقین داریم که خدا ، مرکب سریع السیری که متناسب این سفر فضائی بوده باشد در اختیار پیامبرش گذارده است ، و او را از نظر خطراتی که در این سفر وجود داشته زیر پوشش حمایت خود گرفته ، این مرکب چگونه بوده و چه نام داشته ؟ براق ؟ رفرف ؟ یا مرکب دیگر ؟ در هرحال مرکب مرموز و ناشناخته ای است از نظر ما ؟ .

از همه اینها گذشته فرضیه حداکثر سرعت که در بالا گفته شد ، امروز در میان دانشمندان متزلزل شده ، هر چند «اینشتاین» در فرضیه معروف خودش به آن سخت معتقد بوده است .