180 پرسش و پاسخ (برگرفته از تفسیر نمونه ) صفحه 55

صفحه 55

21 آیا مشاهده خدا امکان پذیر است ؟

آیا مشاهده خدا امکان پذیر است ؟

دلائل عقلی گواهی می دهد که خداوند هرگز با چشم دیده نخواهد شد ، زیرا چشم تنها اجسام یا صحیح تر بعضی از کیفیات آنها را می بیند و چیزی که جسم نیست و کیفیت جسم هم نمی باشد ، هرگز با چشم مشاهده نخواهد شد و به تعبیر دیگر ، اگر چیزی با چشم دیده شود ، حتماً باید دارای مکان و جهت و ماده باشد ، در حالی که او برتر از همه اینها است ، او وجودی است نامحدود و به همین دلیل بالاتر از جهان ماده است ، زیرا در جهان ماده همه چیز محدود است .

در بسیاری از آیات قرآن از جمله آیاتی که در مورد بنی اسرائیل و تقاضای رؤیت خداوند سخن می گوید با صراحت کامل ، نفی امکان رؤیت از خداوند شده است عجیب این است که بسیاری از اهل تسنن معتقدند که خداوند اگر در این جهان دیده نشود در عالم قیامت دیده می شود! و به گفته نویسنده تفسیر المنار هذا مذهب اهل السنه والعلم بالحدیث: «این عقیده اهل سنت و دانشمندان حدیث است»(1)و

عجیب تر اینکه حتی محققان معاصر و به اصطلاح روشنفکران آنها نیز تمایل به این موضوع نشان می دهند و حتی گاهی سرسختانه روی آن ایستادگی می کنند!

در حالی که بطلان این عقیده به حدّی روشن است که نیاز به بحث ندارد ، زیرا دنیا و آخرت (با توجه به معاد جسمانی) هیچ تفاوتی در این مسأله نخواهد داشت ، آیا خداوند که وجودی ما فوق ماده است در قیامت تبدیل به یک وجود مادی می شود و از آن مقام نامحدودی به محدودی خواهد گرائید ، آیا او در آن روز تبدیل به جسم و یا عوارض جسم می شود ؟ و آیا دلائل عقلی بر عدم امکان رؤیت خدا هیچگونه تفاوتی میان دنیا و آخرت می گذارد ؟ با اینکه داوری عقل در این زمینه تغییر ناپذیر است .

و این عذر که بعضی از آنها برای خود آورده اند که ممکن است در جهان دیگر انسان درک و دید دیگری پیدا کند ، عذری است کاملاً غیر موجه ، زیرا اگر منظور از این درک و دید ، درک و دید فکری و عقلانی است که در این جهان نیز وجود دارد ، و ما با چشم دل و نیروی عقل جمال خدا را مشاهده می کنیم و اگر منظور ، چیزی است که با آن جسم را می توان دید ، چنین چیزی در مورد خداوند محال است خواه در این دنیا باشد ، خواه در جهانی دیگر ، بنابراین گفتار مزبور که انسان در این جهان خدا را نمی بیند ولی مؤمنان در قیامت خدا را می بینند ، یک

سخن غیر منطقی و غیر قابل قبول است .

تنها چیزی که سبب شده آنها غالباً از این عقیده ، دفاع کنند این است که در پاره ای از احادیث که در کتب معروف آنها نقل شده امکان رؤیت خداوند در قیامت آمده است ، ولی آیا بهتر این نیست که باطل بودن این موضوع را به حکم عقل ، دلیل بر مجعول بودن آن روایات و بی اعتبار بودن کتابهائی که این گونه روایات در آنها آمده است بدانیم ، مگر اینکه این روایات را به معنی مشاهده با چشم دل تفسیر کنیم یا صحیح است با حکم خرد و عقل به خاطر چنین احادیثی وداع کنیم و اگر در بعضی از آیات قرآن تعبیراتی وجود دارد که در ابتدای نظر مسأله رؤیت خداوند را می رساند مانند (وجوه یومئذ ناضره الی ربها ناظره)(2): «صورت هائی در آن روز پرطراوات است و به سوی پروردگارش می نگرد» این تعبیرات مانند یدالله فوق ایدیهم: «دست خدا بالای دست آنها است»(3) می باشد که جنبه کنایه دارد زیرا می دانیم هیچگاه آیه ای از قرآن برخلاف حکم وفرمان خرد نخواهد بود .

جالب اینکه در روایات اهل بیت (علیهم السلام) شدیداً این عقیده خرافی نفی شده و با تعبیرات کوبنده ای از معتقدین آن انتقاد گردیده است از جمله اینکه یکی از یاران معروف امام صادق (علیه السلام) به نام «هشام» می گوید: نزد امام صادق (علیه السلام) بودم که معاویه بن وهب (یکی دیگر از دوستان آن حضرت) وارد شد و گفت: ای فرزند پیامبر چه می گوئی در مورد خبری که درباره رسول خدا

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه