180 پرسش و پاسخ (برگرفته از تفسیر نمونه ) صفحه 68

صفحه 68

در آیه دیگر می فرماید: والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا: «کسانی که در راه ما جهاد کنند آنان را به راههای خود هدایت می کنیم» (عنکبوت69) .

در اینجا «جهاد» آنهم «جهاد مخلصانه و در راه خدا» به عنوان شرط اصلی هدایت ذکر شده است .

و بالاخره در آیه دیگر می خوانیم: والذین اهتدوا زادهم هدی: «کسانی که گام های نخستین هدایت را برداشته اند خداوند بر هدایتشان می افزاید» (سوره محمد (صلی الله علیه وآله) 17) .

در اینجا پیمودن مقداری از راه هدایت به عنوان شرطی برای ادامه این راه

به لطف خداوند ذکر شده .

نتیجه اینکه تا از سوی بندگان توبه و انابه ای نباشد ، تاپیرو فرمان او نباشند تا جهاد و تلاش و کوششی صورت نگیرد ، و تا گامهای نخستین را در مسیر حق برندارند . لطف الهی شامل حال آنان نمی شود ، دست آنان را نمی گیرد و ایصال به مطلوب نمی کند .

آیا شمول هدایت نسبت به کسانی که دارای این اوصافند بی حساب است و یا دلیل بر جبری بودن هدایت محسوب می شود .

ملاحظه می کنید آیات قرآن در این زمینه بسیار روشن و گویا است ، منتهی کسانی که نتوانسته یا نخواسته اند جمع بندی صحیحی از آیات هدایت و ضلالت کنند گرفتار چنان اشتباه خطرناکی شده اند ، و «چون ندیدند حقیقت ، ره افسانه زدند» باید گفت زمینه این «ضلالت» را نیز خودشان فراهم ساخته اند!

به هر حال مشیت الهی که در آیات هدایت و ضلالت روی آن تکیه شده ، هرگز به معنی مشیت بی دلیل و خالی از حکمت نیست ، بلکه در هر مورد شرائط خاصی دارد که آن را هماهنگ با حکیم بودن او می کند . (4)

پی نوشتها

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه