اعتقادما صفحه 39

عالم عجیب پس از مرگ

ما معتقدیم:آنچه در جهان پس از مرگ و عالم قیامت و بهشت و دوزخ می گذرد،بسیار برتر و بالاتر از آن است که ما در این دنیای محدود از آن آگاه و با خبر شویم:«فلا تعلم نفس ما اخفی لهم من قره اعین،هیچ کس نمی داند چه پاداشهایی که مایه روشنی چشمهاست برای آنها (نیکوکاران) نهفته شده است . (13) .

و در حدیث معروف نبوی آمده است:«ان الله یقول اعددت لعبادی الصالحین ما لا عین رات و لا اذن سمعت و لا خطر علی قلب بشر،من برای بندگان صالحم نعمتهایی فراهم کرده ام که هیچ چشمی آنها را ندیده و هیچ گوشی نشنیده و بر قلب هیچ انسانی خطور نکرده است . (14)

در واقع ما در این دنیا به منزله جنین هایی که در محیط محدود شکم مادر قرار دارد می باشیم و اگر جنین فرضا عقل و هوشی هم داشته باشد،حقایق و مفاهیمی را که در جهان بیرون رحم وجود دارد مانند:آفتاب و ماه درخشان،وزش نسیم،منظره گلها و غرش امواج دریا را هرگز درک نمی کند،این جهان نسبت به عالم قیامت همچون جهان جنین است سبت به این دنیا-دقت کنید.

پرونده اعمال،شهود و گواهان در قیامت

در روز قیامت نامه هایی که بیانگر اعمال ماست،به دست ما داده می شود،نامه اعمال نیکوکاران به دست راستشان،و بدکاران به دست چپشان،مؤمنان صالح از مشاهده نامه اعمال خود خوشحال و مسرور می شوند،و بدکاران شدیدا نگران و ناراحت،همان گونه که قرآن مجید می فرماید:«فاما من اوتی کتابه بیمینه فیقول هاؤم اقرؤا کتابیه×انی ظننت انی ملاق حسابیه×فهو فی عیشه راضیه×...و اما من اوتی کتابه بشماله فیقول یا لیتنی لم اوت کتابیه،اما آن کس که نامه اعمالش را به دست راستش داده اند (از شادی) صدا

می زند که (ای اهل محشر!) نامه اعمال مرا بگیرید و بخوانید!من یقین داشتم که به حساب اعمالم می رسم!و او در یک زندگی رضایتبخش خواهد بود-ولی کسی که نامه اعمالش را به دست چپش داده اند می گوید:ای کاش نامه اعمالم را به من نمی دادند!» (15)

ولی در این که نامه اعمال چگونه است؟و چگونه نوشته می شود که هیچ کس قادر به انکار محتوای آن نیست؟درست بر ما روشن نمی باشد،و چنانکه قبلا نیز اشاره شد اصولا معاد و رستاخیر ویژگیهایی دارد که درک جزییات آن برای مردم دنیا مشکل یا غیر ممکن است ولی کلیات آن معلوم و غیر قابل انکار است.

شهود و گواهان در قیامت

در قیامت علاوه بر این که خداوند شاهد بر تمام اعمال ماست،گواهانی نیز بر اعمال ما گواهی می دهند،دست و پای ما و حتی پوست تن ما،زمینی که بر آن زندگی می کنیم و غیر آنها،همه شاهد و گواه اعمال ما هستند.«الیوم نختم علی افواههم و تکلمنا ایدیهم و تشهد ارجلهم بما کانوا یکسبون امروز (روز قیامت) بر دهانشان مهر می نهیم و دستهایشان با ما سخن می گویند و پاهایشان به کارهایی که انجام می دادند (نیز) شهادت می دهند». (16)