اعتقادما صفحه 63

استتار سربازان و سلاحها در میدانهای جنگ،مخفی نگهداشتن اسرار جنگی و غیر آن از دشمنان و امثال اینها،همه نوعی تقیه در زندگی انسانها محسوب می شود،و در مجموع،تقیه یعنی کتمان در جایی که اظهار کردن موجب خطر و ضرری است بی آن که فایده ای در بر داشته باشد.این یک حکم عقلی و شرعی است که نه تنها شیعه بلکه همه مسلمین جهان بلکه همه عقلای عالم،در موارد لزوم به آن عمل می کنند.

با این حال شگفت آور است که بعضی اعتقاد به تقیه

را مخصوص شیعه و پیروان مکتب اهل بیت دانسته و آن را به صورت یکی از ایرادهای عمده بر آنها در آورده اند،در حالی که مساله روشنی است،هم ریشه در قرآن مجید دارد و هم در احادیث اسلامی و سیره یاران پیامبر (ص) و هم برنامه های تمام عقلای جهان.

در کجا تقیه حرام است

ما معتقدیم:دلیل اصلی این سوء تفاهمها عدم آگاهی کافی از عقاید شیعه و یا گرفتن عقاید آنها از دشمنان آنهاست،و تصور می کنیم با توضیحی که در بالا آمد مساله کاملا روشن شده باشد.

البته نمی توان انکار کرد که در بعضی از موارد تقیه کردن حرام است و آن در جایی است که اساس دین و اسلام و قرآن،یا نظامهای اسلامی به خطر بیفتد،در چنین مواردی باید عقاید را اظهار نمود هر چند انسان قربانی اظهار عقیده اش شود،و معتقدیم قیام امام حسین (ع) در عاشورا و کربلا،درست در راستای همین هدف بود،چرا که حکام بنی امیه اساس اسلام را به خطر افکنده بودند،و قیام امام حسین (ع) پرده از کار آنها برداشت،و جلو خطر را گرفت.

عبادات اسلامی

ما به تمام عباداتی که قرآن و سنت بر آن تاکید نهاده است،معتقد و پایبندیم،مانند نمازهای پنجگانه روزانه که مهمترین رابطه خلق با خالق است،و روزه ماه مبارک رمضان که بهترین وسیله برای تقویت ایمان و تزکیه نفس و تقوی،و مبارزه با هوی پرستی است.

ما حج خانه خدا را که وسیله مؤثری برای تقوا و تحکیم علقه های مودت و سبب عزت مسلمین است یک بار در عمر برای افراد مستطیع واجب می دانیم و زکات مال و خمس و امر به معروف و نهی از منکر و جهاد در برابر مهاجمین به اسلام و مسلمین را نیز از واجبات مسلم می شمریم.

هر چند در جزئیات این امور،تفاوتهایی میان ما و بعضی دیگر از فرق مسلمین وجود دارد همان گونه که مذاهب چهار گانه اهل سنت نیز در احکام عبادات و غیر آن تفاوتهایی با هم دارند.