اعتقادما صفحه 64

جمع میان نمازها

از جمله این که ما معتقدیم:جمع میان نمازهای ظهر و عصر یا نماز مغرب و عشا در یک وقت مانعی ندارد (هر چند جدا خواندن آنها را افضل و بهتر می دانیم) و معتقدیم اجازه جمع از سوی پیامبر (ص) برای ملاحظه حال اشخاصی که در زحمتند داده شده است.

در صحیح ترمذی از ابن عباس چنین نقل شده:«جمع رسول الله (ص) بین الظهر و العصر،و بین المغرب و العشاء بالمدینه من غیر خوف و لا مطر،قال فقیل لابن عباس ما اراد بذلک؟ قال اراد ان لا یحرج امته،پیغمبر اکرم (ص) در شهر مدینه بین نماز ظهر و عصر و مغرب و عشا جمع کرد در حالی که نه ترسی بود و نه بارانی،از ابن عباس پرسیدند:منظور حضرت از این کار چه

بود؟گفت:برای این بود که امت خود را به زحمت نیفکند (یعنی در مواردی که جدا ساختن موجب زحمتی شود،از این ترخیص استفاده کنند) ». (22)

مخصوصا در عصر و زمان ما که زندگی اجتماعی به ویژه در کارخانه ها و مراکز فعال صنعتی شکل پیچیده ای به خود گرفته و مقید بودن به پنج وقت جداگانه نماز سبب شده که بعضی نماز را بکلی ترک کنند،استفاده از این ترخیص که پیامبر (ص) فرموده می تواند سبب پایداری بیشتر در امر نماز شود-دقت کنید.

سجده بر خاک

ما معتقدیم:به هنگام سجده نماز،باید بر خاک یا سایر اجزای زمین سجده کرد یا بر چیزهایی که از زمین می روید،مانند برگ و چوب درختان و تمام گیاهان (به استثنای آنچه خوردنی یا پوشیدنی است) .

بنابراین سجده کردن بر فرش را مجاز نمی دانیم،مخصوصا خاک را بر همه چیز جهت سجده کردن ترجیح می دهیم،لذا برای آسان شدن کار،بسیاری از شیعیان قطعه ای از خاک تمیز را که قالب گیری شده با خود همراه دارند که نام آن را مهر می نهند و بر آن سجده می کنند که هم پاک است و هم خاک.

مستند ما در این امر حدیث معروف پیامبر (ص) «جعلت لی الارض مسجدا و طهورا»است، ما«مسجد»را در این حدیث به معنی محل سجده می دانیم. این حدیث در غالب کتب صحاح و غیر آن نقل شده است. (23)

ممکن است گفته شود منظور از«مسجد»در این حدیث محل سجده نیست،بلکه جایگاه نماز، در مقابل کسانی که نماز را فقط در محل معینی می خواندند،ولی با توجه به این که سخن از«طهور»یعنی خاک تیمم در این جا به میان آمده روشن می شود که منظور از آن محل سجده است،یعنی خاک زمین