اعتقادما صفحه 70

گر چه تعداد دقیق شیعیان و نسبت آنها به سایر مسلمین جهان روشن نیست،ولی مطابق بعضی از آمارها،عدد آنها حدود دویست تا سیصد میلیون نفر است که تقریبا یک چهارم مسلمانان جهان را تشکیل می دهد.

میراث اهل بیت (علیهم السلام)

اشاره

پیروان این مکتب روایات زیادی از رسول خدا (ص) از طریق ائمه اهل بیت-علیهم السلام-نقل کرده اند،و روایات زیاد دیگری از علی (ع) و سایر امامان-علیهم السلام-دارند که امروز از منابع اصلی معارف و فقه شیعه محسوب می گردد،از جمله کتابهای چهار گانه زیر که به کتب

اربعه معروف شده است:«کافی ،«من لا یحضره الفقیه ،«تهذیب و«استبصار»را می توان نام برد.ولی تکرار این موضوع را ضروری می دانیم که هر حدیثی در یکی از این منابع معروف یا سایر منابع معتبر وجود داشته باشد به این معنی نیست که آن حدیث به خصوص معتبر است،بلکه هر حدیثی سلسله سندی دارد که باید هر یک از رجال سند آن جداگانه در کتب رجال مورد بررسی قرار گیرد،هر گاه تمام رجال سند مورد اعتماد بودند،آن حدیث به عنوان یک حدیث صحیح پذیرفته می شود،در غیر این صورت،مشکوک یا ضعیف است و این کار تنها در خور آگاهان و علمای علم حدیث و رجال است.

از این جا به خوبی روشن می شود که وضع جمع آوری احادیث در کتب شیعه با منابع معروف اهل سنت متفاوت است چرا که در کتب معروف صحاح مخصوصا صحیح بخاری و صحیح مسلم،مبنای نویسندگان این بوده است،که احادیثی را گرد آوری کنند که نزد آنها صحیح و معتبر بوده است و به همین دلیل هر یک از آن احادیث می تواند،برای دستیابی به عقاید اهل سنت مورد استناد قرار گیرد (41) در حالی که مبنای محدثان شیعه به این بوده که همه احادیث منسوب به اهل بیت-علیهم السلام-را جمع آوری کنند،و شناخت صحیح از غیر صحیح را به علم رجال واگذار کرده اند-دقت کنید.

دو کتاب بزرگ

از منابع مهمی که جزء میراثهای مهم شیعه محسوب می شود،نهج البلاغه است که مرحوم شریف رضی حدود یک هزار سال قبل از کلمات علی (ع) در سه بخش خطبه ها،نامه ها و کلمات قصار تنظیم کرده است،و به قدری محتوای آن بالا و الفاظ زیباست که هر کس پیرو هر مکتب و آیینی

باشد این کتاب را مطالعه کند،تحت تاثیر محتوای عالی آن قرار می گیرد،و ای کاش نه تنها مسلمانان که غیر مسلمانان نیز با آن آشنا می شدند،تا به معارف بلند اسلام در توحید و مبدا و معاد و مسائل سیاسی و اخلاقی و اجتماعی آشنا شوند.

یکی دیگر از این میراثهای بزرگ،کتاب صحیفه سجادیه است که مجموعه ای است از بهترین و فصیحترین و زیباترین دعاها،با محتوای بسیار بلند و بالا و عمیق که در واقع کار همان خطبه های نهج البلاغه را از طریق دیگری می کند و جمله به جمله آن درس تازه ای به انسان می آموزد،و به راستی طرز نیایش و مناجات با خداوند را به هر انسانی می آموزد،و روح و جان آدمی را نور و صفا می بخشد.