قاعده لاضرر صفحه 101

خاطر ضرر زدن به مادر، بچه را از مادرش بگیرد- نهی کرده است.

3. در آیه 102، سوره بقره، می‌فرماید: «... وَمَا هُمْ بِضَارِّینَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ ...»؛ این‌که این‌جا منظور ضرر زدن عمدی به واسطه سحر است، معنای واضحی است.

4. در آیه 12، سوره نساء، می‌فرماید: «... مِنْ بَعْدِ وَصِیَّةٍ یُوصَی بِهَا أَوْ دَیْنٍ غَیْرَ مُضَارٍّ ...»؛ در تفسیر آیه مزبور نیز گذشت که مفهوم آیه، نهی از ضرر زدن به ورثه است، به این‌که موصی به خاطر این‌که ورثه را از ارث محروم کند اقرار به دِینی می‌کند که بر گردن او نیست.

5. در آیه 6، سوره طلاق، می‌فرماید: « «... وَ لَا تُضَارُّوهُنَّ لِتُضَیِّقُوا عَلَیْهِنَ ...»؛ در این آیه نیز از ضرر زدن به زنان مطلقه و تنگ گرفتن بر ایشان در مورد نفقه، به نیت ضرر زدن به آن‌ها نهی فرموده است.

استعمال ماده «ضرار» در روایات

1. در حدیث نهم از احادیث گذشته، که از هارون بن حمزه الغنوی، از امام صادق علیه السلام، نقل شد که اگر شتر مریض خوب شود و شریک سر و پوست را طلب کند، این کار ضرر زدن محسوب می‌شود؛ معلوم است که وقتی به واسطه خوب شدن مرض حیوان،