نشاط در سیره ائمه علیهم السلام صفحه 4

(غرقا) و دیگری، گرفتن جان مؤمنان به نشاط و مهربانی».(1)

همچنین ذیل همین آیه در تفسیر المیزان آمده است: «کلمه «نشط» به معنای جذب و نیز خروج و اخراج به ملایمت و سهولت است و نیز به معنای گره گشایی است. بعضی از مفسرین گفته اند: مراد از «ناشطات» ملایکه ای هستند که ارواح را از اجساد بیرون می کشند. بعضی دیگر گفته اند: مراد، ملایکه مخصوص هستند که مأمور گرفتن جان های مؤمنین از اجسادشان به رفق و سهولتند...».

برای شناخت کلمه ای، بهتر است آثار و فواید آن بررسی شود. در احادیث فراوانی، از نشاط و تأثیر آن در جامعه صحبت به میان آمده است. برای شناخت بهتر مفهوم نشاط، به تعدادی از این احادیث اشاره می کنیم:

وَ قَالَ امِیرَ المؤمنین علیه السلام فِی قَوْلِهِ تَعَالَی وَ لا تَنْسَ نَصِیبَکَ مِنَ الدُّنْیا قالَ لَا تَنْس صِحَّتَکَ وَ قُوَّتَکَ وَ شَبَابَکَ وَ غِنَاکَ وَ نَشَاطَکَ اَنْ تَطْلُبَ الْآخِرَهَ؛(2)

در معنی این آیه کریمه که فرموده است: فراموش نکن نصیب و بهره خود را از دنیا، امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمود: فراموش مکن صحت بدن و قوّت آن و جوانی و غنی و بی نیازی و نشاط خود را که با اینها آخرت را طلب کنی.

حضرت امیر علیه السلام در توصیف صفات مؤمن برای همام، یکی از این صفات را نشاط می نامد: «تَرَاهُ بَعِیداً کَسَلُهُ دَائِماً نَشَاطُهُ؛ کسی که تنبلی از او