- مقدمه 1
- اشاره 2
- فصل اول:کلیات 2
- نشاط چیست؟ 3
- تفاوت نشاط با شادی 6
- تفاوت نشاط با امید 7
- نگرش اسلام به نشاط در اجتماع 8
- فصل دوم:عوامل نشاط های پسندیده 12
- اشاره 12
- 1. گسترش فرهنگ عفو و بخشش 13
- اشاره 13
- الف) جلوگیری از ناهنجاری 14
- اشاره 14
- تأثیر عفو بر جامعه 14
- ج) بقای حکومت و دوام قدرت 15
- د) آرامش فرد، خانواده و جامعه 15
- ب) عزت، صمیمیت و سرافرازی 15
- نمونه ها 16
- اول: این گونه بهتر است 16
- اشاره 16
- دوم: سلام امام 18
- اشاره 22
- 2. ورزش عمومی 22
- شنا 24
- تیراندازی 25
- اسب دوانی 25
- کشتی 27
- قهرمان واقعی 28
- نمونه 28
- اشاره 28
- اشاره 30
- 3. همراهی در شادی و غم 30
- برجسته ترین مصادیق همراهی در شادی و غم 31
- هم غذا (همراهی و همدلی کردن با افراد جذامی) 32
- نمونه 32
- اشاره 32
- اشاره 34
- 4. کار و تلاش 34
- رویارویی اسلام با تنبلی 36
- اول: کار و بی نیازی 37
- نمونه ها 37
- اشاره 37
- دوم: کار در گرما 40
- اشاره 41
- 5. کمک به نیازمندان 41
- انواع صدقه 42
- اشاره 43
- نمونه ها 43
- اول: مرد خوشحال 43
- دوم: نامه امام 46
- سوم: حفظ آبرو 49
- اشاره 51
- 6. نبود شکاف طبقاتی 51
- اشاره 54
- اول: پدر و مادر همه یکی است 54
- نمونه ها 54
- دوم: معیار سنجش 55
- اشاره 57
- 7. وفای به عهد 57
- وفای به عهد از جانب سران یک جامعه 59
- اشاره 60
- نمونه ها 60
- اول: عهد حاکمان 60
- دوم: استوار بر عهد 64
- اشاره 65
- 8. مبارزه با رشوه خواری و رانت 65
- اشاره 67
- نمونه ها 67
- اول: عدالت حتی برای نزدیکان 67
- دوم: حتی امّ هانی 69
- سوم: حلوایی برای فریب 71
- چهارم: فاطمه مخزومی و فاطمه محمدی یکسان هستند 74
- جایگاه مزاح در اسلام 76
- اشاره 76
- 9. شوخی و مزاح 76
- حد و مرز مزاح 78
- نمونه 79
- عسل ناخواسته 79
- اشاره 79
- فصل سوم: عوامل نشاط های ناپسند 81
- اشاره 81
- 1. تمسخر 82
- اشاره 82
- علت تمسخر 84
- نتایج تمسخر 85
- اشاره 86
- اول: عاقبت تمسخر 86
- نمونه ها 86
- دوم: خنده خونی 88
- اشاره 89
- 2. لهو و لعب 89
- اول: مطرب بی تقوا 91
- نمونه 91
- اشاره 91
- اشاره 94
- 3. نشاط از گناه 94
- اشاره 96
- نمونه 96
- قماربازی 96
- اشاره 98
- کتاب ها 98
- منابع 98
- نشریه ها 100
اجتماعی و خطوط نظام اقتصادی و مسائل سیاسی همگی بر محور عهدها و پیمان ها دور می زند که اگر تزلزلی در آنها پیدا شود و سرمایه اعتماد از بین برود، به زودی نظام اجتماع فرو می ریزد و هرج و مرج وحشتناکی بر آن حاکم می شود. به همین دلیل، در آیات قرآن روی مسئله وفای به عهد تأکید فراوانی شده است».(1)
وفای به عهد از جانب سران یک جامعه
وفای به عهد از جانب سران یک جامعه
وفای عهدی که دارای ارزش است، وقتی از سوی متولیان امور مردم یا یک جامعه انجام شود، بسیار اثرگذار تر است و نشاط را در جامعه گسترش می دهد؛ زیرا زمانی اجتماعی می تواند با نشاط بیشتر و آرامش خاطر به کار خودش ادامه بدهد که نسبت به مسئولان خود اعتماد کامل داشته باشد و هرچه این اعتماد بیشتر باشد، به طور قطع نشاط و شادابی مردم بیشتر است. یکی از بهترین راه های گسترش حس اعتماد، وفای به عهد است؛ یعنی وقتی مسئولی عهدی می بندد و قولی می دهد، دیگر از آن تخلف نکند و با تمام وجود برای تحقق آن بکوشد.
حضرت رضا علیه السلام درباره وفای به عهد رسول خدا علیه السلام می فرماید: «إِنَّا أَهْلُ بَیْتٍ نَرَی مَا وَعَدْنَا عَلَیْنَا دَیْناً کَمَا صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله ؛ ما خاندانی هستیم که وعده های خود را قرضی بر گردن خود می بینیم، چنانکه رسول خدا صلی الله علیه و آله چنین بود».(2)
درباره اهمیت وفای به عهد باید گفت، همان طور که مسئولان جامعه
1- ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج12 ، ص 111 .
2- بحارالانوار، ج75، ص97؛ فضل بن حسن حفید شیخ طبرسی، مشکاه الانوار فی غرر اخبار، ص173.