نشاط در سیره ائمه علیهم السلام صفحه 94

میهمان ها به من خیره شده بودند. خم شدم تا ساز را دوباره بردارم، اما نتوانستم و دوباره روی زمین افتاد. دست هایم برای همیشه از کار افتاده بود.

3. نشاط از گناه

اشاره

3. نشاط از گناه

انسان موجودی است که دچار اشتباه می شود که در بیان مذهبی به آن «گناه» می گویند. در اولین تقسیم بندی می توان گناه را به دو دسته قسمت کرد:

اول: گناهی که دامن خود شخص را می گیرد و به حقوق مردم ارتباطی پیدا نمی کند. برای نمونه، یک نفر که در خانه اش شراب می خورد. این گونه گناه ها با توبه برطرف می شود و در اصطلاح «حق الله» دارد.

دوم: گناهی، که تجاوز به حقوق دیگران شمرده می شود و حق الناس است که عقوبت آن بیش از ضایع کردن حق الله است و با توبه گناه بخشیده نمی شود.

نکته ای که در تمام این موارد باید موردنظر باشد، این است که در نگاه دینی، گناه، نباید سبک شمرده شود و نتیجه سبک شمردن آن، شاد بودن از گناه است. حضرت علی علیه السلام می فرماید: «التّبهّج بالمعاصی أقبح من رکوبها؛ شادی به گناه، زشت تر است از انجام آن».(1)

در روایت دیگر از امام سجاد علیه السلام نقل شده است که فرمود: «بپرهیز از خوشحالی به گناه؛ چراکه خوشحالی به گناه از خود گناه بدتر و بزرگ تر