- مقدمه 1
- اشاره 2
- فصل اول:کلیات 2
- نشاط چیست؟ 3
- تفاوت نشاط با شادی 6
- تفاوت نشاط با امید 7
- نگرش اسلام به نشاط در اجتماع 8
- فصل دوم:عوامل نشاط های پسندیده 12
- اشاره 12
- 1. گسترش فرهنگ عفو و بخشش 13
- اشاره 13
- تأثیر عفو بر جامعه 14
- الف) جلوگیری از ناهنجاری 14
- اشاره 14
- ج) بقای حکومت و دوام قدرت 15
- ب) عزت، صمیمیت و سرافرازی 15
- د) آرامش فرد، خانواده و جامعه 15
- نمونه ها 16
- اشاره 16
- اول: این گونه بهتر است 16
- دوم: سلام امام 18
- اشاره 22
- 2. ورزش عمومی 22
- شنا 24
- تیراندازی 25
- اسب دوانی 25
- کشتی 27
- قهرمان واقعی 28
- نمونه 28
- اشاره 28
- اشاره 30
- 3. همراهی در شادی و غم 30
- برجسته ترین مصادیق همراهی در شادی و غم 31
- اشاره 32
- هم غذا (همراهی و همدلی کردن با افراد جذامی) 32
- نمونه 32
- 4. کار و تلاش 34
- اشاره 34
- رویارویی اسلام با تنبلی 36
- اشاره 37
- اول: کار و بی نیازی 37
- نمونه ها 37
- دوم: کار در گرما 40
- 5. کمک به نیازمندان 41
- اشاره 41
- انواع صدقه 42
- اشاره 43
- اول: مرد خوشحال 43
- نمونه ها 43
- دوم: نامه امام 46
- سوم: حفظ آبرو 49
- اشاره 51
- 6. نبود شکاف طبقاتی 51
- اشاره 54
- نمونه ها 54
- اول: پدر و مادر همه یکی است 54
- دوم: معیار سنجش 55
- اشاره 57
- 7. وفای به عهد 57
- وفای به عهد از جانب سران یک جامعه 59
- اشاره 60
- نمونه ها 60
- اول: عهد حاکمان 60
- دوم: استوار بر عهد 64
- اشاره 65
- 8. مبارزه با رشوه خواری و رانت 65
- نمونه ها 67
- اشاره 67
- اول: عدالت حتی برای نزدیکان 67
- دوم: حتی امّ هانی 69
- سوم: حلوایی برای فریب 71
- چهارم: فاطمه مخزومی و فاطمه محمدی یکسان هستند 74
- جایگاه مزاح در اسلام 76
- اشاره 76
- 9. شوخی و مزاح 76
- حد و مرز مزاح 78
- عسل ناخواسته 79
- نمونه 79
- اشاره 79
- اشاره 81
- فصل سوم: عوامل نشاط های ناپسند 81
- 1. تمسخر 82
- اشاره 82
- علت تمسخر 84
- نتایج تمسخر 85
- اشاره 86
- اول: عاقبت تمسخر 86
- نمونه ها 86
- دوم: خنده خونی 88
- اشاره 89
- 2. لهو و لعب 89
- نمونه 91
- اول: مطرب بی تقوا 91
- اشاره 91
- اشاره 94
- 3. نشاط از گناه 94
- نمونه 96
- اشاره 96
- قماربازی 96
- اشاره 98
- منابع 98
- کتاب ها 98
- نشریه ها 100
است».(1)
امام باقر علیه السلام می فرماید: «هیچ مصیبتی همچون سبک شمردن گناه نیست، و خرسند بودن به حالتی که در آنی».(2)
در حدیث دیگری از امام باقر علیه السلام مشاهده می کنیم که می فرماید: «از گناهانی که بخشوده نمی شود، گفتن این سخن است: کاش من جز به این کار مؤاخذه نمی شدم».(3)
این حدیث شریف گویای آن است که فردی که این سخن را به زبان می آورد، از این موضوع غافل است که گناهی مرتکب شده است. حال می خواهد آن گناه، کوچک باشد یا بزرگ؛ زیرا حضرت رسول صلی الله علیه و آله فرمود: «ای اباذر به کوچکی گناه، نگاه مکن. نگاه کن نافرمانی چه کسی را می کنی».(4)
شارح غرر الحکم در ذیل حدیث «التبجح بالمعاصی اقبح من رکوبها»
شاد بودن به گناهان قبیح تر است از ارتکاب آنها؛ می فرماید یعنی هرگاه کسی گناهی کرده باشد و شاد باشد به اینکه چنین کاری کرده، شادی او به آن قبیح تر است از اصل آن گناه و عقاب آن زیاده است از عقاب آن گناه، چه ظاهر است که بی باکی و استخفاف بدین در آن بیشتر است، از اصل آن گناه که آدمی به سبب غلبه شهوت، مرتکب آن شده باشد.(5)
1- محمد محمدی ری شهری، میزان الحکمه، ج 3، ص 463.
2- ابن شعبه حرانی، تحف العقول، ص 208.
3- خصال، ج 1، ص 29.
4- کتاب الروضه در مبانی اخلاق، ص 86؛ بحارالانوار، ج 17.
5- شرح آقا جمال الدین خوانساری بر غرر الحکم، ج 1، ص 120.