اصول فقه شیعه جلد 2 صفحه 251

بهترین دلیل برای امکان آن است. ما به وضوح می‌بینیم که اشتراک لفظی در خارج تحقّق دارد و حتی الفاظی وجود دارند که مشترک لفظی بین دو معنای متضادند، مثلًا کلمه «قُرْء» که در قرآن کریم استعمال شده، هم به معنای «طهر» و هم به معنای «حیض» است و هر دو معنا، معنای حقیقی آن می‌باشند. و الفاظ مشترکی که معانی آنها متضاد نباشند فراوان است.