اصول فقه شیعه جلد 2 صفحه 94

صفحه 94

نخواهد داشت و این تالی فاسدی است که در ارتباط با ثمره نزاع بین صحیحی و اعمی مطرح است.[64]

کلام مرحوم آخوند

مرحوم آخوند می‌فرماید: ما ثمره نزاع صحیحی و اعمی را به این صورت قبول نداریم و معتقدیم مسأله دوران امر بین اقل و اکثر ارتباطی مسئله مستقلی است و هیچ‌گونه تابعیتی نسبت به مسئله صحیح و اعم ندارد. و هریک از صحیحی و اعمی- در این مسئله- از نظر دو قول آزادند می‌توانند قائل به اصالة الاشتغال یا قائل به اصالة البراءة شوند.[65] به‌همین‌جهت ما نیز مانند مشهور قائل به وضع برای صحیح هستیم و- همانند مشهور- در مسئله دوران امر بین اقل و اکثر ارتباطی قول به برائت را اختیار می‌کنیم. و این کشف می‌کند که مسئله اقل و اکثر ارتباطی هیچ ربطی به مسئله صحیح و اعم ندارد. در نتیجه، این ثمره که برای بحث صحیح و اعم ذکر شده است و گفته‌اند:

«صحیحی باید قائل به اشتغال و اعمی باید قائل به برائت شود»، نمی‌تواند ثمره درستی باشد. تنها در یک مورد است که ما چاره‌ای جز اصالة الاشتغال نداریم و آن در مورد شک در محصِّل است.[66] این بود کلام مرحوم آخوند در جواب از آن اشکال و در ارتباط با ثمره بحث صحیح و اعم که ما این دو را به هم ربط دادیم.

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه