اصول فقه شیعه جلد 3 صفحه 12

اشکال سوم: مرحوم آخوند در ابتدای بحث فرمود: «امر، در معانی متعددی استعمال شده است» و پس از ذکر چند معنا، وقتی معنای «غرض» را مطرح کرد، اشکالی در مورد آن ذکر کرد و فرمود: در «جاء زید لأمر کذا» کلمه «أمر» به‌معنای «غرض» استعمال نشده است بلکه «غرض»، از لام استفاده می‌شود و مجرور لام، مفهوم «غرض» نیست بلکه مصداقی برای آن می‌باشد. و اینجا اشتباه مفهوم به مصداق پیش آمده است. سپس دایره اشکال را توسعه داده و فرمود: در مورد حادثه، شأن و فعل عجیب نیز همین‌طور است. ولی در اینجا سخنی از معنای «فعل» به‌میان نیاورد. حال جای این سؤال است که چرا ایشان با وجود اینکه در ابتدای بحث، یکی از معانی «أمر» را معنای «فعل» دانست و به آیه شریفه (وَ ما أمر فِرعَون بِرَشید)[13] هم مثال زد ولی در اینجا معنای «فعل» را نه در کنار دو معنای «طلب» و «شی‌ء» ذکر کرد و نه از جمله آن معانی دانست که در آنها- به قول ایشان- اشتباه مفهوم به مصداق پیش آمده است؟