اصول فقه شیعه جلد 3 صفحه 32

صفحه 32

است و هرکدام از این‌ها در تشکیل نوع نقش دارند، در باب کیف هم همین‌طور است.

مسموعیت نیز به‌عنوان فصل ممیّز و به‌منزله جزء منوّع است که در تشکیل نوع دخالت دارد. حال وقتی مسموعیت، در ماهیت نوع دخالت داشت سؤال می‌کنیم: آیا مسموعیت، یک معنای اشتقاقی است یا غیر اشتقاقی؟ تردیدی نیست که خود کلمه مسموع- به‌لحاظ اینکه اسم مفعول است- دارای معنای اشتقاقی است و از معنای جامد نمی‌توان اسم مفعول درست کرد. و این معنای اشتقاقی، دخالت در ذات دارد و کیف مسموع، نوع برای لفظ و قول و کلام و امثال این‌هاست. اگر مسئله به این صورت باشد چطور می‌توانیم معنای اشتقاقی را از لفظ و قول بیرون ببریم؟ معنای اشتقاقی، جزء ماهیت نوعیه قول و لفظ است، جزء ذات قول و لفظ است.[28]

فرق میان کلام محقق اصفهانی رحمه الله با کلام امام خمینی رحمه الله‌

محقق اصفهانی رحمه الله اشتقاقی بودن را در ارتباط با ذات لفظ و قول و کلام ثابت کرد، به‌لحاظ اینکه از مقوله کیف مسموع بودند و مسموع بودن در کیف مسموع به‌عنوان فصل ممیّز و جزء ذات است. ولی امام خمینی رحمه الله می‌فرمود: اگر شما لفظ را در ارتباط با لافظ بسنجید، دارای معنای اشتقاقی است. اگر صحت انتساب کلام را به متکلّم ملاحظه کنید، معنای اشتقاقی دارد و اگر ارتباط قول را به قائل ملاحظه کنید، معنای اشتقاقی دارد. خلاصه اینکه از کلام امام خمینی رحمه الله استفاده نمی‌شد که این اشتقاقی بودن در متن ذات معنای قول و لفظ است بلکه به‌نظر ایشان، اشتقاقی بودن در ارتباط با کیفیت ملاحظه شماست.

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه