اصول فقه شیعه جلد 3 صفحه 477

فور و تراخی‌

اشاره

یکی از مباحثی که در باب صیغه امر مطرح شده، این است که آیا صیغه امر، دلالت بر فور می‌کند یا بر تراخی و یا اینکه بر هیچ‌کدام دلالتی ندارد. کسی که می‌گوید: «امر، دلالت بر فور می‌کند»، می‌خواهد بگوید: «در امر، تقیّد به فوریت مطرح است»، و ما بحث خواهیم کرد که آیا این تقیّد، در ارتباط با هیئت است یا در ارتباط با ماده. در ارتباط با هرکدام باشد، بالاخره قید فوریت مطرح است. اما قائل به تراخی نمی‌خواهد عدم تقیّد به فوریت را بگوید بلکه درست نقطه مقابلِ قائل به فوریت است، یعنی قائل به تراخی هم تراخی را به‌عنوان قیدیت مطرح می‌کند و اگر تراخی به‌عنوان قیدیت مطرح باشد، معنایش وجوب تراخی است. محققین هم که هر دو را نفی می‌کنند، حرفشان این است که نه تقیّد به فوریت مطرح است و نه تقیّد به تراخی و مرحوم آخوند می‌فرماید: اگر ما یک صیغه امری