اصول فقه شیعه جلد 3 صفحه 81

صفحه 81

ظاهراً مشهور هم همین معنا را در ارتباط با انشاء مطرح کرده‌اند.[72]

اشکال آیت‌اللَّه خویی «دام ظلّه» بر مشهور

آیت‌اللَّه خویی «دام ظلّه» می‌فرماید: مراد شما از اینکه می‌گویید: «معنا، به سبب لفظ تحقق پیدا کند» چیست؟ لفظ و معنا دو مقوله جدا می‌باشند و نمی‌شود لفظ، معنا باشد و یا معنا، لفظ باشد. آیا می‌خواهید بگویید: «وقتی واضع، لفظ را برای معنا وضع کرد، علقه و ارتباطی بین این لفظ و معنا تحقق پیدا می‌کند و لفظ، وجودی برای معنا می‌شود، به‌گونه‌ای که حسن و قبح معانی، به الفاظ سرایت می‌کند»؟ اگر چنین چیزی می‌خواهید بگویید باید در هر لفظ و معنایی این حرف را بزنید. در جملات خبریه هم، لفظ و معنا و علقه وضعیه وجود دارد بلکه در مفردات نیز همین‌طور است، انسان، لفظی است که برای معنایی وضع شده است پس شما باید اینجا هم مسأله انشاء را مطرح کنید. درحالی‌که شما (مشهور) دایره انشاء را فقط منحصر به یک قسم از جملات- یعنی جملات انشائیه- می‌دانید. و این حرف را در مورد مفردات و جملات خبریه‌ای که در آنها اخبار اراده شده است مطرح نمی‌کنید. و اگر مراد شما وجود معنا با قطع‌نظر از ارتباط وضعی بین لفظ و معناست پس می‌گوییم: اگر معنا دارای وجود حقیقی باشد- مثل جسم، که وجود حقیقی جوهری دارد- و بیاض، که وجود حقیقی عرضی دارد- لفظ نمی‌تواند منشأ تحقق وجود حقیقی باشد. تحقق وجود حقیقی دارای علل و اسبابی تکوینی است و لفظ، مدخلیتی در آنها ندارد. اما اگر معنا دارای وجود اعتباری باشد، در باب امور اعتباریه، ملاک اعتبار در دست

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه