ایضاح الکفایه: درسهای متن کفایه الاصول حضرت آیه الله فاضل لنکرانی جلد 4 صفحه 213

نعم لو کان هناک دلیل علی اعتباره، لا یبعد أن یکون انسداد باب العلم بتفاصیل اللغات موجبا له علی نحو الحکمه لا العله [1].

لا یقال: علی هذا لا فائده فی الرجوع إلی اللغه [2].

فإنه یقال: مع هذا لا تکاد تخفی الفائده فی المراجعه إلیها، فإنه ربما یوجب القطع بالمعنی، و ربما یوجب القطع بأن اللفظ فی المورد ظاهر فی معنی- بعد الظفر به و بغیره فی اللغه- و إن لم یقطع بأنه حقیقه فیه أو مجاز، کما اتفق کثیرا، و هو یکفی فی الفتوی [3].

می توانید به مظنّه حاصل از قول لغوی تمسّک کنید.

[1]- اگر شما ابتدا دلیلی بر حجّیّت قول لغوی پیدا کنید آن وقت می توانید بگویید مسئله انسداد صغیر فلسفه و حکمت (نه علّت) حجّیّت قول لغوی است.

امّا شما تاکنون خواسته اید از راه انسداد صغیر مستقلا قول لغوی را حجّت قرار دهید.

[2]- آیا مراجعه به کتاب لغت فائده ای ندارد؟

آیا باید کتب لغت را کنار گذاشت؟

فایده رجوع به کتاب لغت

[3]- گاهی انسان با مراجعه به کتب لغت به معنای لفظ یقین پیدا می کند.

و بعضی از اوقات با مراجعه به کتاب لغت ظهور لفظی را در معنایی به طور قطع و یقین می فهمد بدون اینکه تشخیص دهد معنای حقیقی لفظ است، یا معنای مجازی آن می باشد چون اصاله الظّهور همیشه ظهور در معنای حقیقی را درست نمی کند.

مثلا با اجرای اصاله الظّهور در جمله «رأیت اسدا یرمی» ما ظهور کلام را احراز می کنیم قبلا هم بیان کردیم که اصاله الحقیقه شعبه ای از اصاله الظّهور است.

و گاهی انسان بر اثر مراجعه به قول لغوی احراز می کند که فلان لفظ ظهور در فلان معنی دارد و همین قطع به ظهور، در مقام فتوی کافی است.