ایضاح الکفایه: درسهای متن کفایه الاصول حضرت آیه الله فاضل لنکرانی جلد 4 صفحه 286

فافهم [1].

و منها: آیه الکتمان، «إِنَّ الَّذِینَ یَکْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا» الآیه و تقریب الاستدلال بها:

إن حرمه الکتمان تستلزم وجوب القبول عقلا، للزوم لغویته بدونه [2].

روایتی که توأم با انذار هم نیست حجّیّت دارد.

امّا مناقشه ای که در بیان مرحوم مصنّف هست: فرمودند روات صدر اوّل می توانستند که ضمن نقل خبر، انذار هم بکنند (یصح منهم التخویف فی مقام الابلاغ) در حالی که آیه نفر می فرماید: لِیُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَیْهِمْ، تعبیر آیه، این است که انذار بر منذرین واجب است، و بین «یصحّ منهم الانذار» و یجب علیهم الانذار فرق هست همان طور که شما بوسیله لعلّهم یحذرون وجوب حذر را ثابت می کردید همان طور لینذروا قومهم دلالت بر وجوب انذار می کند واضح است که انذار نسبت به راوی بما هو راوی واجب نیست (اگر صحیح هم باشد وجوبی ندارد).

خلاصه: شمول آیه نفر نسبت به حجّیّت خبر واحد محلّ اشکال است.

[1]- ممکن است اشاره به همان مناقشه ای باشد که بیان کردیم.

3- آیه کتمان

اشاره

[2]- یکی از آیاتی که در بحث حجّیّت خبر واحد به آن استدلال شده است آیه کتمان می باشد. إِنَّ الَّذِینَ یَکْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَیِّناتِ وَ الْهُدی مِنْ بَعْدِ ما بَیَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِی الْکِتابِ أُولئِکَ یَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ یَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ(1).

ترجمه آیه: کسانی که دلائل روشن و وسیله هدایتی را که نازل کرده ایم بعد از آنکه در کتاب برای مردم بیان ساختیم کتمان می کنند، خدا آنها را لعنت می کند و همه لعن کنندگان نیز بر آن ها لعن می نمایند.

1- سوره بقره 159.