ایضاح الکفایه: درسهای متن کفایه الاصول حضرت آیه الله فاضل لنکرانی جلد 4 صفحه 405

فتأمل [1].

و احتج للقول بوجوب الاحتیاط فیما لم تقم فیه حجه، بالأدله الثلاثه [2].

اما الکتاب: فبالآیات الناهیه عن القول بغیر العلم، و عن الإلقاء فی التهلکه، و الآمره بالتقوی [3].

(1) [1]- شاید اشاره به این است که اگر شارع حکم به اباحه نمود دیگر عقل، حکم به قبح، در آن مورد نمی کند و حکم عقل محدود به عدم ترخیص شارع است.

ادله وجوب احتیاط

اشاره

[2]- اخباریّین و قائلین به احتیاط در شبهاتی که دلیل بر تکلیف وجود ندارد به سه دلیل (کتاب سنّت عقل) تمسّک نموده اند چه در شبهه وجوبیّه و چه در شبهه تحریمیّه، (خواه منشأ شک اجمال نص، فقدان نص و یا تعارض نصین باشد.)

دلیل قرآنی

[3]- قائلین به احتیاط به آیاتی استدلال کرده و ادّعا نموده اند که مقتضای آنها احتیاط و اجتناب در شبهات بدویّه است.

از جمله آن آیات:

1- آیاتی که متابعت از قول بدون علم را نهی می کند مانند: وَ لا تَقْفُ ما لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ ...(1).

2- آیاتی که نهی از القاء در تهلکه می کند مانند: ... وَ لا تُلْقُوا بِأَیْدِیکُمْ إِلَی التَّهْلُکَهِ ...(2).

1- سوره اسراء/ 36.

2- سوره بقره/ 195.