ایضاح الکفایه: درسهای متن کفایه الاصول حضرت آیه الله فاضل لنکرانی جلد 4 صفحه 432

صفحه 432

بقی أمور مهمه لا بأس بالإشاره إلیها: الأوّل: إنه انّما لا تجری أصاله البراءه شرعا و عقلا فیما لم یکن هناک أصل موضوعی مطلقا و لو کان موافقا لها، فإنه معه لا مجال لها اصلا، لوروده علیها کما یأتی تحقیقه [1].


______________________________

مورد اعتنا نیست.

احتمال ضررش مورد اعتنا و توجّه عقلا نیست بعلاوه ما قاعده لزوم دفع ضرر محتمل را از باب مماشات از شما پذیرفتیم زیرا احتمال (ضرر) اگر مربوط به عقوبت اخروی نباشد واجب الدّفع نیست و قبلا بیان کردیم که اصلا عقل در مواردی نسبت به ضرر دنیوی ترغیب می کند و ...

تا اینجا ادله سه گانه اخباریین بر وجوب احتیاط را ذکر کرده و پاسخ آنها را بیان نمودیم.

خلاصه مباحثی که در اصل برائت داشتیم:

در شبهات حکمیّه (اعمّ از شبهه وجوبی یا تحریمی) می توان به برائت شرعی و عقلی تمسّک نمود البتّه در شبهات موضوعیّه هم می توان به اصل برائت تمسّک نمود ولی قبلا بیان کردیم که بحث درباره شبهات موضوعیّه مربوط به علم فقه است و گاهی علی سبیل الاستطراد در علم اصول درباره اش بحث می کنند.

تذکّر چند امر مهم و ضروری

امر اوّل

[1]- برائت شرعی و عقلی(1) در موردی جاری می شود که در مرتبه مقدّم برآن یک اصل موضوعی و حاکم جریان پیدا نکند.

اگر در رتبه متقدّم بر اصاله البراءه، یک اصل موضوعی (مخالف یا حتّی موافق با

1- معمولا اصاله الاباحه به برائت شرعی، و اصاله البراءه به برائت عقلی اطلاق می شود.

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه