ایضاح الکفایه: درسهای متن کفایه الاصول حضرت آیه الله فاضل لنکرانی جلد 4 صفحه 448

صفحه 448

فظهر أنه لو قیل بدلاله أخبار (من بلغه ثواب) علی استحباب العمل الذی بلغ علیه الثواب و لو بخبر ضعیف، لما کان یجدی فی جریانه فی خصوص ما دل علی وجوبه أو استحبابه خبر ضعیف، بل کان علیه مستحبا کسائر ما دل الدلیل علی استحبابه [1].


______________________________

«امر» مزاحم احتیاط است.

بیان ذلک: اگر «امر» به عبادت تعلّق گرفت و ما باتوجّه به آن «امر»، عمل عبادی را اتیان نمودیم در این صورت عنوان «احتیاط» در بین نمی باشد. مثلا کسی که نماز شب می خواند- که امر استحبابی دارد- او دیگر «احتیاط» نمی کند زیرا «احتیاط» مربوط به مواردی است که ثبوت امر مشکوک باشد یا کسی که نماز واجبی را می خواند او به «احتیاط» عمل نمی کند چون فرض کرده است که در مورد آن نماز امر ثابت است.

خلاصه: «احتیاط» با «ثبوت امر» جمع نمی شود.

جریان احتیاط در عبادات نیازی به اخبار من بلغ ندارد

[1]- باتوجّه به اینکه با ثبوت امر، مسئله احتیاط در عبادت کنار می رود مصنّف نتیجه می گیرند که اگر گفته شود اخبار «من بلغ»(1) دلالت بر استحباب عمل و «ثبوت امر» می کند(2) باز هم این راه نمی تواند مصحح احتیاط در عبادت شود.(3)

1- مصنّف بعد از چند سطر درباره آنها بحث می کند لذا ما عبارت متن را به اختصار توضیح می دهیم( درباره دلالت اخبار من بلغ دو نظر هست).

2- نظر مرحوم آخوند هم این است که اخبار من بلغ دال بر استحباب عمل است.

3- در مواردی که خبر ضعیفی دال بر« وجوب» یا« استحباب» است نه در تمام شبهات وجوبیّه، مثلا خبر ضعیفی دلالت بر وجوب یا استحباب دو رکعت نماز با فلان خصوصیّت نمود در این صورت مصنّف می فرمایند آن دو رکعت نماز مستحب است.

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه