سیاست های فقرزدایی در کلام معصومین علیهم السلام صفحه 155

بعض متصله کاتّصالِ الأعضاءِ، فمتی یَسْتَغْنی المَرءُ عن یده أَوْ رِجْلِهِ ولکن ادْعُ اللّه أن یغنیک عن شرارهم.(1)

از خداوند مخواه که تو را از مردم بی نیاز کند؛ زیرا انسان ها هم چون اعضای بدن به یکدیگر وابسته اند. چه وقت انسان از دستش یا پایش بی نیاز می شود؟ از خداوند بخواه که تو را نیازمند مردمان شرور نسازد.

بر اساس این سخن، همه به یکدیگر نیازمندند و نمی توان از آن ها دوری گزید. بنابراین، هر چه خواسته های انسان متنوع تر باشد، نیازش به افراد جامعه بیشتر خواهد بود.

از این روایت برمی آید که مسلمان نباید منتظر درخواست کمک کسی بماند. بلکه باید همواره در پی آن باشد که به دیگران کمک کند.

هم چنین آن حضرت می فرماید:

إِنَّ اللّه َ سُبْحانَهُ فَرَضَ فی أَمْوَالِ الاَْغنیاءِ أقْوَاتَ الْفُقَراءِ، فما جاعَ فَقِیرٌ إِلاَّ بِمَا مُتِّعَ بِهِ غَنِیٌ وَ اللّهُ تعالی سائِلُهُمْ عَنْ ذِلِکَ.(2)

خداوند سبحان، روزی فقیران را در اموال توانگران مقرر داشته است. پس هیچ فقیری گرسنه نماند، مگر آن که توانگری، حق او را باز داشته است و خدای تعالی، توانگران را بدین سبب باز خواست می کند.

بنابراین، وجود فقیر و محروم در یک جامعه دلیل بر جنایت ثروت مندان آن جامعه است.