سیاست های فقرزدایی در کلام معصومین علیهم السلام صفحه 163

در برخی روایات به آنان که توان دادن قرض الحسنه به نیازمندان را دارند، ولی به عمد آن را ترک می کنند، هشدار داده شده است که به مجازات های سخت دچار خواهند شد. از جمله رسول خدا صلی الله علیه و آله در گفتاری فرمود:

وَ مَنْ شَکا إِلَیْهِ أَخُوهُ الْمُسْلِمُ فَلَمْ یُقْرِضْهُ حَرَّمَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَلَیْهِ الْجَنَّهَ.(1)

کسی که برادر مؤمنش بر اثر ناداری به او شکایت کند و او به آن برادر دینی قرض الحسنه ندهد، خداوند بهشت را بر او حرام می گرداند.

نیز از آن حضرت روایت است:

مَنِ احْتاجَ إِلَیْهِ اَخُوهُ الْمُسْلِمُ قَرْض و هُوَ یَقْدِرُ عَلَیْهِ فَلَمْ یَفْعَلْ، حَرَّمَ اللّه ُ عَلَیْهِ رِیحَ الْجَنَّهِ.(2)

کسی که برادر مسلمانش بر اثر تهی دستی به قرض نیاز دارد و او با داشتن توانایی قرض دادن، قرض ندهد، خداوند بوی بهشت را بر او حرام می کند.

در برخی روایات درباره مهلت دادن به بدهکار مستضعف و رعایت حال چنین فردی، سفارش فراوان شده است چنان که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:

مَنْ أَنْظَرَ مُعْسِرا کانَ لَهُ عَلَی اللّهِ کُلَّ یَوْمٍ صَدَقَهً بِمِثْلِ مالَهُ عَلَیْهِ حَتّی یَسْتَوْفی حَقَّه.(3)

کسی که بدهکار تهی دستی را مهلت دهد، خدا هر روز به اندازه آن قرض،پاداش صدقه به او می دهد تا آن هنگام که بدهکار، طلبش را پرداخت کند.

امام صادق علیه السلام فرموده است:

ما مِن مُسْلِمٍ اَقْرَضَ مُسْلِما قَرْضا حَسَنا یُرِیدُ بِهِ وَجْهَ اللّهِ اِلاّ حَسَبَ

1- وسائل الشیعه، ج 13، ص 88، ح5.
2- بحارالانوار، ج 103، ص 138، کتاب العقود و الایقاعات، باب 31، ح1.
3- بحارالانوار، ج 103، ص 138، کتاب العقود و الایقاعات، باب 34، ح2.