سیاست های فقرزدایی در کلام معصومین علیهم السلام صفحه 19

گونه های فقر

اشاره

گونه های فقر(1)

فقر از نظرگاه های گوناگون، تقسیم بندی های ویژه ای دارد که آن ها را بر می شماریم:

1. فقر مطلق

1. فقر مطلق

فقر مطلق آن است که انسان از امکانات و نیازهای اساسی و ضروری زندگی در زمینه های خوراک، پوشاک، مسکن، درمان و مانند آن بی بهره باشد. این فقر، سلامتی جسمی، روحی و حتی اعتقادی انسان را تهدید می کند.

انسان در فقر مطلق، شخصیت اجتماعی خود را از دست می دهد و هجوم بلاها و گرفتاری ها به انسان، او را به پرده دری وا می دارد. این فقر از عوامل مهم در افزایش خطاها، بزهکاری ها و کردارهای نادرست و فسادانگیز است و چه بسا ممکن است انسان را به کفر و بی دینی بکشاند.

امیرالمؤمنین علی علیه السلام می فرماید:

فَمَنْ عَدِمَ قُوتَهُ کَثُرَ خَطَایَاهُ.(2)

هرکس غذا و خوراک نیابد، خطاهایش زیاد می شود.

رسول خدا صلی الله علیه و آله نیز می فرماید:

وَکَادَ الْفَقْرُ أنْ یَکوُنَ کُفْراً.(3)

فقر می تواند انسان را کافر و بی دین کند.

1- پدیده شناسی فقر و توسعه، دفتر تبلیغات اسلامی خراسان، ج 1، صص 67 _ 76.
2- مستدرک الوسائل، حسین نوری طبرسی، ج 13، ص 14، باب 4، ح 3 14596.
3- الخصال، شیخ ابی جعفر صدوق، ج 1، باب 1، ح 35.