سیاست های فقرزدایی در کلام معصومین علیهم السلام صفحه 206

مَنْ وَلِیَ مِنْ أَمْرِ الْمُسْلِمینَ شَیئا فَوَلّی رَجُلاً وَ هُوَ یَجِدُ مَنْ هُوَ أَصْلَحُ

لِلْمُسْلِمِینَ مِنْهُ فَقَدْ خَانَ اللّه َ وَ رَسُولَهُ. (1)

کسی که چیزی از امور مسلمانان را بر عهده گیرد، سپس فردی را عهده دار

کار مهمّی کند، در حالی که فردی شایسته تر از او را می یابد؛ به خدا و رسول

او خیانت کرده است.

و در روایت دیگر می فرماید:

مَنْ قَلِدَ رَجُلاً عَمَلاً عَلَی عِصَابَهٍ وَ هُوَ یَجِدُ فِی تِلْکَ الْعِصَابَهِ أَرْضی

مِنْهُ فَقَدْ خَانَ اللّه َ وَ خَانَ رَسُولَهُ وَ خَانَ الْمُوْمِنِینَ.

کسی که کار گروهی را بر عهده کسی بگذارد که در میان آن گروه، فردی از او

شایسته تر پیدا می شود، به خدا و رسول خدا و مؤمنان، خیانت کرده است. (2)

مسأله گزینش افراد شایسته چنان با اهمیت است که در بعضی روایت ها،

یکی از نشانه های آخرالزمان و نابودی جامعه بشری، سپردن کار به دست

نااهلان (انسان های بی تعهد، بدون تخصص و ناشایسته) شمرده شده است.

«روزی رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هنگامی که امانت ضایع گردد، منتظر پایان

جهان باش! به آن حضرت عرض کردند: ای رسول خدا! منظور از ضایع کردن

امانت چیست؟ ایشان فرمود: هنگامی که کارها به دست غیر اهلش سپرده

شود، منتظر پایان جهان باش!» (3)

انحراف، عقب ماندگی و فقر جهان اسلام در طول تاریخ به دلیل وجود

افراد ناشایست، بی تعهد و بی ایمانی بوده است که زمام داری جهان اسلام را

1- مبانی حکومت اسلامی، جعفر سبحانی، برگردان: داوود الهامی، قم، انتشارات توحید، 1370 ه . ش، ص 318، برگرفته از: السیاسه الشراعیه، ص 6.
2- مبانی حکومت اسلامی، ص 318.
3- مبانی حکومت اسلامی، ص 318.