سیاست های فقرزدایی در کلام معصومین علیهم السلام صفحه 21

اَلجَهْلُ رَأسُ الْشَّرِّکُلِّهِ.(1)

شر، سلسله جنبان همه بدی ها است.

حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام نیز در این باره چنین فرموده است:

اَلْجَهْلُ مَعْدِنٌ لِلشّرِّ.(2)

همه شرارت ها و بدی ها از نادانی برمی خیزد.

اَلْجَهْلُ أَصْلُ کُلِّ شَرٍّ.(3)

نادانی، ریشه و اساس همه بدی هاست.

اِنَّ اَغْنَی الْغِنی اَلْعَقْلُ، اَکْبرُ الْفَقْرِ الْحُمْقُ.(4)

بی نیازترین بی نیازی، خردمندی است و بزرگ ترین فقر و نیازمندی، بی خردی است.

لاَ غِنی کَالْعَقْلِ؛ وَ لاَ فَقْرَ کَالْجَهْلِ... .(5)

هیچ ثروتی هم چون عقل و هیچ فقری، مانند نادانی نیست.

5. فقر روحی و معنوی

5. فقر روحی و معنوی

انسان، آمیزه ای از جسم و روح است و همان گونه که جسم او به غذا و مواد لازم نیازمند است، روح نیز به تغذیه متناسب نیاز دارد. پس هر کس از آن ها غافل بماند، به فقر معنوی دچار می شود که همان فقر نفس، قلب و روان آدمی است.

1- بحارالانوار، ج 74، ص 177، باب 7، ح 9.
2- غررالحکم و دررالکلم، عبدالواحد بن محمد تمیمی آمدی، برگردان: محمد علی انصاری، ج 1، ص 24، فصل 1، ح 709.
3- غررالحکم و دررالکلم، ج 1، ص 29، فصل 1، ح 869.
4- میزان الحکمه، محمدمحمدی نیک، قم، مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، 1371، چ 4، ج 1، ص 96.
5- نهج البلاغه، برگردان: محمد دشتی، حکمت 54.