سیاست های فقرزدایی در کلام معصومین علیهم السلام صفحه 22

رسول خدا صلی الله علیه و آله می فرماید:

لیْسَ الْغِنَی عَنْ کَثْرَهِ الْعَرَض، وَ لکِنَّ الْغِنَی غِنَی النَّفْس.(1)

توانگری به زیادی مال نیست، بلکه توانگری حقیقی، بی نیازی روح است.

و امیرالمؤمنین علیه السلام نیز دراین باره می فرماید:

اَکْبَرُ الْبَلاَءِ فَقْرُ النَّفْسِ.(2)

فقر نفس بزرگ ترین بلاست.

ایشان در روایت دیگری فرموده است:

شَرُّ الْفَقْرِ فَقْرُ النَّفْسِ.(3)

بدترین فقر و نداری آن است که انسان از نظر روحی و معنوی، فقیر باشد.

امام باقر علیه السلام نیز می فرماید:

لاَ فَقْرَ کَفَقْرِ الْقَلْبِ، وَ لاَ غِنی کَغِنَی النَّفْسِ.(4)

هیچ فقری هم چون فقر قلب و هیچ غنایی هم چون غنای نفس نیست.

6. فقر واقعی

6. فقر واقعی

در آموزه های اسلامی، گونه ای از فقر مطرح شده است که می توان آن را فقر واقعی نامید. بر اساس بینش اسلامی، ثروت و فقر واقعی، پس از حساب رسی کردار آدمی در جهان آخرت پدیدار می شود.(5)

بدین ترتیب، هر کس با بهره گیری مناسب از نعمت زندگی و امکانات

1- تحف العقول عن آل الرسول، ص 61، ح 167.
2- غررالحکم و دررالکلم، ج 1، ص 446، فصل 41، ح 51.
3- غررالحکم و دررالکلم، ج 1، ص 446، فصل 41، ح 50.
4- تحف العقول عن آل الرسول، ص 327.
5- امام علی علیه السلام فرمود: «اَلْغِنی وَ الْفَقْرُ بَعْدَ الْعَرْضِ عَلَی اللَّهِ؛ دارایی و ناداری پس از عرضه شدن اعمال بر خدا آشکار می شود.» نهج البلاغه دشتی، حکمت 452.