سیاست های فقرزدایی در کلام معصومین علیهم السلام صفحه 27

مرد بدهند.

سپس به وی فرمود: «ای مرد! تو را به حق سوگندهایی که یاد کردی، هر زمان دشمنت ظالمانه بر تو هجوم آورد، به شکایت از آن نزد من آی»(1).

امام حسن علیه السلام در این حدیث، فقر و نداری را دشمن ظالم انسان، قلمداد کرده است.

امام باقر علیه السلام درخواست خود را چنین به درگاه خداوند عرضه می دارد:

اَسْئَلُکَ اللّهُمَّ اَلرَّفاهِیَهَ فِی مَعِیشَتِی مَا اَبْقَیْتَنِی... وَ لاَتَرْزُقْنِی رِزْقا یُطْغِینی وَ لاَ تَبْتَلِیَنّی بِفَقْرٍ أَشقَی بِهِ... .(2)

خداوندا! تا زنده هستم رفاه در زندگی را از تو می خواهم. به من چندان روزی مده که سرکش و گستاخ شوم. هم چنین به فقری گرفتارم مساز که بدبخت شوم... .

امام صادق علیه السلام فرموده است:

قَالَ لُقْمانُ:.. ذُقْتُ الْمَرَارَاتِ کُلَّهَا فَلَمْ أَذُقْ شَیْئا أَمَرَّ مِنَ الْفَقْرِ.(3)

لقمان گفت:... مزه همه تلخی ها را چشیدم، ولی چیزی تلخ تر از فقر به ذایقه ام نرسید.

امام رضا علیه السلام نیز می فرماید:

اَلْمَسکَنَهُ مِفْتَاحُ الْبُئوسُ.(4)

فقر و بینوایی، کلید بدبختی و بیچارگی است.

1- الحیاه، ص 387، فصل 30، ح 17، برگرفته از: علل الشرایع، ج 2، ص 527.
2- بحار الانوار، ج 97، ص 379، باب 70.
3- امالی شیخ صدوق، ص 668، مجلس 95، ح 5.
4- العدد القویه، رضی الدین علی بن یوسف حلی، قم، کتابخانه آیت اللّه مرعشی، 1408 ه . ق، ص 297، الیوم الثالث و العشرون، نبذه من أحوال الإمام الرضا علیه السلام .