سیاست های فقرزدایی در کلام معصومین علیهم السلام صفحه 41

اگر (انسان) فقیر شود، نومید و خوار خواهد بود.

این سخنان کوتاه نیز از امام علی علیه السلام است که می فرماید:

... اَلْقِلّهُ ذِلَّهٌ...(1)

ناداری و فقر، خواری است.

...السُّؤالُ مَذَلَّهٌ...(2)

درخواست برای رفع نیاز، مایه خواری است.

مَنْ قَلَّ ذَلَّ.(3)

هر کس فقیر و نادار باشد، خوار است.

امیرالمؤمنین علی علیه السلام از ذلت و خواری فقر به خدا پناه می برد، آن جا که می فرماید:

اَلَّلهُمَّ صُنْ وَجْهِی بِالْیَسَارِ، وَ لاَ تَبْذُلْ جَاهِی بِاْلاِقْتَارِ فَأَسْتَرْزِقَ طَالِبِی رِزْقِکَ وَ اَسْتَعْطِفَ شِرَارَ خَلْقِکَ وَ أُبْتَلَی بِحَمْدِ مَنْ أَعْطَانِی، وَ اُفْتَتَنَ بِذَمِّ مَنْ مَنَعَنِی، وَ اَنْتَ مِنْ وَرَاءِ ذَلِکَ کُلِّهِ وَلِیُّ اْلإِعْطَاءِ وَ الْمَنْعِ اِنَّکَ عَلی کُلِّ شَی ءٍ قَدیر.(4)

پروردگارا! آبرویم را با بی نیازی نگهدار و به فقر و تنگ دستی، خوارم مدار که از روزی خواران تو درخواست روزی کنم، از اشخاص پست خواستار عطوفت و بخشش باشم؛ به ستودن آن کس که کمکم می کند، مبتلا گردم و به بدگویی آن که به من نمی بخشد، آزمایش شوم. تو در ورای همه این ها سرپرست منی که ببخشی یا نبخشی و تو بر همه چیز توانایی.

1- بحارالانوار، ج 74، ص 232، باب 8، ادامه ح 2.
2- بحارالانوار، ج 75، ص 11، باب 15، ح 70.
3- غررالحکم و دررالکلم، ج 2، ص 611، فصل 78، ح 19.
4- نهج البلاغه دشتی، خطبه 225.