سیاست های فقرزدایی در کلام معصومین علیهم السلام صفحه 49

ایشان در روایت دیگر می فرماید:

أَلْغِنَی وَ الْفَقْرُ یَکْشِفَانِ جَوَاهِرَ الْرِجَالِ وَ أَوْصَافَها.(1)

دارایی و ناداری، گوهر وجودی و صفت های مردان را آشکار می سازد.

یاری رسانی به فقیران

یکی از عوامل مؤثر در سالم نگهداشتن محیط اجتماعی و سرافرازی و سربلندی در آزمایش های الهی، رسیدگی به فقیران و مستمندان است. معصومین علیهم السلام در احادیث فراوانی، به مسلمانان سفارش کرده اند برای یاری رساندن به مستمندان و تهی دستان، آنان را در آن چه دارند، شریک سازند و افزون بر هم دردی با آنان، گرسنگی و نیازمندی شان را کاهش دهند.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در این باره می فرماید:

مَنْ کَسَا أَحَدَا مِنْ فُقَراءِ الْمُسْلِمینَ ثوْبا مِنْ عُرْیٍ أَوْ أَعَانَهُ بِشَیْ ءٍ مِمَّا یَقُوتُهُ مِنْ مَعیشَتِهِ، وَکّلَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ بِهِ سَبْعینَ أَلفَ مَلَکٍ مِنَ الْمَلائِکَهِ تَسْتَغفِروُنَ لِکُّلِ ذَنْبٍ عَمِلَهُ اِلَی أَنْ یُنْفَخَ فی الصُّورِ.(2)

هرکس، یکی از فقیران مسلمان را با لباسی، از برهنگی بپوشاند یا او را به چیزی از قوت زندگی، یاری رساند؛ خداوند بزرگ، 70 هزار فرشته بر او می گمارد تا دمیدن صور (روز قیامت) برای هر گناهی که انجام می دهد، آمرزش بخواهند.