سیاست های فقرزدایی در کلام معصومین علیهم السلام صفحه 70

دشمن پارسایی و خردورزی است، انسان را به سوی رفتارهای نادرست و زندگی خفت بار و سراسر خطا و گرفتاری می کشاند.

2. زیاده خواهی

2. زیاده خواهی

حرص، صفتی است که انسان را به اندوختن چیزهایی وامی دارد که لازم نبوده و به حال او سودمند نیست. انسان حریص در هر سطح از درآمد و ثروت باشد، احساس بی نیازی نمی کند و به معنای واقعی، زیاده خواه است. به همین دلیل، رسول خدا صلی الله علیه و آله می فرماید:

... وَلاَ تَخْتَلِفَنَّ بِکُمُ اْلأَهْوَاءُ: تَبنُون ما لاَ تَسْکُنُونَ، وَ تَجْمَعُونَ ما لاَ تَأْکُلُونَ، وَلاَ تَأْمُلُونَ مَا لاَتُدْرِکُونَ.(1)

مگذارید هوای نفس، شما را از پی خود بکشاند تا خانه هایی بسازید که در آن ها ساکن نشوید و چیزهایی گرد آورید که آن ها را نخورید یا آرزوی چیزهایی را داشته باشید که به آن ها نرسید.

بر اساس روایات معصومین علیهم السلام ، شخص زیاده خواه از نظر روحی و درونی از هر فقیری، فقیرتر است.

امیرالمؤمنین علی علیه السلام می فرماید:

الْحَرِیصُ فَقِیرٌ وَ إِنْ مَلَکَ الْدُّنْیَا بِحَذافِیرها.(2)

زیاده خواه، فقیر است هرچند همه دنیا را مالک شود.

اَلْحِرصُ عَلامَهُ الْفَقْرِ.(3)

زیاده خواهی نشانه فقر و تهی دستی است.

اَلْحَرِیصُ لاَ یَکْتَفِی.(4)

1- بحارالانوار، ج 73، ص 81، باب 122، ح 43.
2- میزان الحکمه، ج 2، ص 358.
3- غررالحکم و دررالکلم، ج 1، ص 16، فصل 1، ح 406.
4- غررالحکم و دررالکلم، ج 1، ص 16، ح 419.