سیاست های فقرزدایی در کلام معصومین علیهم السلام صفحه 71

زیاده خواه با هیچ چیز سیر نمی شود.

اَلْحِرْصُ رَأْسُ الْفَقْرِ وَ أُسُّ الْشَّرِّ.(1)

زیاده خواهی، اساس نداری و ریشه زشتی و بدی است.

3. بخل ورزی

3. بخل ورزی

بخل ورزی به بی ثباتی خانوادگی و واژگونی ساختار اجتماعی می انجامد. کار اصلی بخیلان، انباشتن اموال و ثروت ها نزد خویش است. این افرادبا وجود برخورداری از توان مندی های اقتصادی، رفتارهای ناخوش آیندی از خود نشان می دهند که با زندگی آبرومندانه سازگاری ندارد. خودداری آنان از مصرف متناسب با قدرت خرید، به محرومیت و تهی دستی خودشان و حتی جامعه می انجامد. بخل ورزی افراد، اقلیتی خوشگذران و اکثریتی گرسنه و محروم را پدید می آورد که همین تضادهای اجتماعی، ستیزه جویی را در پی دارد و سرانجام، کاخ آرزوهای بخیلان و خودپرستان را واژگون می سازد.

معصومین علیهم السلام ، بخل ورزی را گونه ای از فقر می شمارند و آن را گام نهادن در راه تهی دستی و سرپوش گذاشتن بر فقر و نداری می دانند.

امیرالمؤمنین علی علیه السلام در این باره می فرماید:

عجبتُ لِلْبَخِیلِ یَسْتَعْجِلُ الفَقْر الَّذِی مِنْهُ هَرَبَ، وَ یَفُوتُهُ الْغِنَی الَّذِی إِیَّاهُ طَلَبَ، فَیَعیشُ فِی الدُّنْیَا عَیْشَ الْفُقَراءِ، وَ یُحَاسَبُ فِی الآخِرَهِ حِسَابَ الأغنِیَاء.(2)

از بخیل در شگفتم! به سوی فقری می شتابد که از آن می گریزد و سرمایه ای را از دست می دهد که برای آن تلاش می کند. در دنیا هم چون فقیران و