سیاست های فقرزدایی در کلام معصومین علیهم السلام صفحه 75

سؤال و در یوزگی، باب فقر و تهی دستی را می گشاید.

ایشان در روایت دیگری می فرماید:

اظْهارُ التَّباؤُسِ یَجلُبُ الْفَقْرَ.(1)

بیچاره نمایی، فقر و نداری می آورد.

6. اسراف و تبذیر

6. اسراف و تبذیر

تبذیر به معنای بی موقع مصرف کردن و هدر دادن ثروت است که دین اسلام به شدت با آن مبارزه می کند و مبذرین را برادران شیطان می داند. در این باره روایات فراوانی نیز وارد شده است که به نمونه هایی از آن اشاره می کنیم.

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:

مَنْ بَذّرَ أَفْقَرَهُ اللّهُ.(2)

هر کس اسراف و تبذیر کند، خدا او را به تهی دستی و فقر دچار می گرداند.

امیرالمؤمنین علی علیه السلام درباره اسراف و تبذیر فرموده است:

به خدا سوگند! تا عمر من باقی و شب و روز برقرار است و ستارگان آسمان پی در پی هم طلوع و غروب می کنند، هرگز به چنین کاری دست نمی زنم.اگر اموال از خودم بود، به تساوی میان مردم تقسیم می کردم تا چه رسد به این که این اموال از آنِ خدا است (و متعلق به بیت المال). آگاه باشید که بخشیدن مال در غیر مورد آن، تبذیر و اسراف است. این کار ممکن است در دنیا سبب سربلندی انجام دهنده آن شود، ولی در آخرت مایه سر افکندگی وی می گردد.

(اسراف احیانا) او را میان مردم (دنیا پرست) گرامی می کند، ولی نزد خداوند خوار می سازد. هیچ کس مال خویش را در غیر راهی که خداوند فرموده است، مصرف نکرد و به غیر اهلش نسپرد، جز این که سرانجام خداوند، او را